Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda P. L. od wyroku tegoż Sądu z dnia 12 czerwca 2013 r. Sąd wskazał, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej jest wystąpienie w ustawowym terminie z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, któremu powód uchybił.
W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 3955 § 1 k.p.c. art. 387 § 3 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
W odpowiedzi na zażalenie strony powodowej, pozwana wniosła o jego oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia jego odpisu z uzasadnieniem stronie skarżącej. Stosownie zaś do art. 387 § 3 k.p.c., orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie, która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji zażądała jego doręczenia. Przepis art. 3985 k.p.c. należy rozumieć w ten sposób, iż termin dwumiesięczny liczony jest od doręczenia stronie odpisu orzeczenia zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 387 § 3 k.p.c.
To z kolei oznacza, że tylko wtedy, gdy strona zażądała w terminie tygodniowym od ogłoszenia orzeczenia doręczenia jej jego odpisu wraz z uzasadnieniem, można mówić, iż spełnione zostało wstępne wymaganie dla wniesienia skargi kasacyjnej.
Wyrok Sądu drugiej instancji, zaskarżony odrzuconą skargą kasacyjną, zapadł 12 czerwca 2013 r. r., a termin do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem upłynął w dniu 19 czerwca 2013 r. Powód złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 21 czerwca, a więc po upływie tygodniowego, ustawowego terminu.
Tym samym, skoro skarżący po ogłoszeniu orzeczenia wystąpił z żądaniem doręczenia mu orzeczenia z uzasadnieniem z przekroczeniem tygodniowego 3 terminu, termin do złożenia skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczyna biegu i staje się ona niedopuszczalna (por. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254, postanowienie Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2008 r., I CZ 33/08, nie publ.).
Podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia okoliczności dotyczące błędnego poinformowania stron po ogłoszeniu wyroku, że zostanie on doręczony z urzędu wraz z uzasadnieniem nie mają tu znaczenia; mogą być przedmiotem rozważań sądu w zainicjowanym przez niego postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.
Z powyższych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 394 § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.