Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 Sąd Apelacyjny odrzucił wnioski pozwanych L. F. i G. N. – następców prawnych Przedsiębiorstwa Handlowego „S.(…)”
Spółka Jawna w T.(...)o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku w sprawie I ACa (…) wraz z uzasadnieniem oraz wniosek o wstrzymanie wykonalności tego orzeczenia.
Sąd Apelacyjny wskazał, że oba wnioski zostały podpisane przez te osoby jako działających w imieniu wymienionej Spółki Jawnej, która została wykreślona z Krajowego
Rejestru Sądowego w dniu 27 marca 2007 r. W tej sytuacji wnioski zostały według Sądu złożone przez podmiot nieistniejący. Pierwszy wniosek został odrzucony na podstawie art. 2 387 §§ 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. drugi zaś na podstawie art. 388 § 1 k.p.c.
- jako przedwczesny.
Postanowienie Sądu Apelacyjnego zostało w całości zaskarżone przez pozwanych L. F. i
G. N. Wskazali w nim, że wnioski złożyli jako osoby fizyczne a wymienienie firmy spółki odpowiadało zapisom repertorium sądowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Można zgodzić się z Sądem Apelacyjnym, że pozwani nieudolnie określili podmiot składający wnioski o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i wstrzymanie wykonalności orzeczenia, ważne jest jednak, że złożyli na obu wnioskach czytelne podpisy nie wskazując na ich relacje wobec spółki.
Z przebiegu dotychczasowego postępowania wynika jednoznacznie, iż pozwane osoby fizyczne wstąpiły do sprawy w miejsce Spółki Jawnej, która utraciła zdolność sądową.
Tylko jako oczywistą omyłkę należy traktować adnotacje w obu wnioskach, że to Spółka
Jawna składa wnioski. Nie można wykluczyć, że opisany błąd mogło wywołać sformułowanie zaskarżonego wyroku, prostowane przez Sąd Apelacyjny, jak również zawiadomienia o terminie rozprawy, na której zapadł wyrok, które były skierowane nie do osób fizycznych ale do nieistniejącej spółki.
W tej sytuacji, jeśli dało się ustalić intencje skarżących, co do ich osobistego zaangażowania w sprawie, nie było podstaw do uznania pozwanych za przedstawicieli nieistniejącej spółki.
Z tego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odrzucenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Postanowienie Sądu drugiej instancji oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie kończy postępowania w sprawie (art. 3941 § 3) i dlatego należało na podstawie art. 373 w związku z art. 3941 § 3 oraz art. 39821 k.p.c. odrzucić zażalenie pozwanych w tej części - jako niedopuszczalne.