Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 marca 2009 r. odrzucił – jako niedopuszczalną (art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.) - skargę kasacyjną pozwanej Spółki od wyroku Sądu II instancji, na podstawie którego oddalona została apelacja od wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie rozpoznanej w postępowaniu uproszczonym.
Rozpoznając zażalenie, w którym jej autor zarzucił „naruszenie prawa materialnego”, nie wskazując - poza art. 45 Konstytucji RP – żadnych innych, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Pogląd pełnomocnika strony skarżącej, według którego każde orzeczenie sądu drugiej instancji podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, jeśli tylko skarżący uzna je za niesprawiedliwe i niezgodne z prawem, nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w obowiązującym stanie prawnym. Skarżący powołując się na art. 45 Konstytucji, pominął art. 176 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c. Zażalenie, jako oczywiście bezzasadne, należało oddalić (art. 39814 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).