Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r. uzupełnił wyrok z dnia 12 października 2010 r. poprzez zasądzenie od pozwanego kwoty 7596 zł. tytułem zwrotu opłaty od skargi kasacyjnej. W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił, że wniosek o uzupełnienie postanowienia w przedmiocie kosztów procesu podlegał zwrotowi i nie uzasadniał wydania zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zarzuty skarżącego opierają się o stwierdzenie, że pełnomocnik powoda nie doręczył bezpośrednio pełnomocnikowi pozwanego odpisu wniosku o uzupełnienie orzeczenia i z tego względu wniosek ten podlegał zwrotowi. Nie mógł zatem uzasadniać wydania zaskarżonego postanowienia. Powyższa argumentacja nie przemawia za uwzględnieniem zażalenia. Art. 4799 dotyczy pism składanych w toku sprawy i jako przepis szczególny nie podlega wykładni rozszerzającej.
Wydanie wyroku przez sąd drugiej instancji kończy postępowanie w sprawie.
Wniosek złożony przez powoda po wydaniu przez sąd prawomocnego wyroku kończącego postępowanie nie podlegał zatem rygorom określonym w art. 4799 .
Nadto skutki związane z rygorem zwrotu pisma nie wchodzą w grę wówczas, gdy pismu podlegającemu zwrotowi sąd nada bieg i na jego podstawie podejmie czynności procesowe. Ich skuteczność nie jest wówczas uzależniona od stwierdzenia, czy wcześniej zachodziła podstawa do dokonania zwrotu pisma stanowiącego podstawę do ich dokonania.
Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw.
z art. 391 i 39821 k.p.c. db