Uzasadnienie
K.S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w P. w dniu 5 stycznia 2006 r. wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2007 r. oddalił wnioski o zwolnienie od kosztów i o ustanowienie pełnomocnika w urzędu.
Zażalenie na to orzeczenie Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 września 2007 r.
W dniu 29 października 2007 r. K.S. wezwano do uiszczenia opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a ponieważ jej nie uiścił, Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007 r. odrzucił skargę.
W dniu 24 stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawca nie wskazał nowych okoliczności oraz oddalił wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie K.S. w części odnoszącej się do odrzucenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i oddalił zażalenie w pozostałym zakresie.
Następnie wezwano K.S. do uiszczenia opłaty od wniesionego zażalenia na postanowienie z dnia 13 grudnia 2007 r. K.S. nie opłacił zażalenia, lecz wniósł po raz kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został odrzucony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 13 sierpnia 2008 r., a zażalenie odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 października 2008 r
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie K.S. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13 grudnia 2007 r.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 19 listopada 2008 r. skarżący kwestionował trafność orzeczeń w przedmiocie zwolnienia go od kosztów sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Podniesione w zażaleniu zarzuty dotyczące postępowania o zwolnienie od kosztów sądowych nie mogą być uznane za skuteczne. Orzeczenia w przedmiocie zwolnienia od kosztów miały wpływ na rozstrzygnięcie zaskarżone rozpatrywanym zażaleniem, ale podlegały zaskarżeniu, więc art. 380 k.p.c. nie ma zastosowania i w konsekwencji trafność tych orzeczeń nie może być rozpoznawana w niniejszym postępowaniu zażaleniowym. Nieopłacone zażalenie Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił.
Z powyższych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 42412 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.