Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r. oddalił wnioski dłużników […] o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata uznając, że sytuacja osobista i majątkowa dłużników nie usprawiedliwia żadnego z tych żądań.
W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużnicy wnieśli o jego uchylenie, kwestionując wyrażoną przez Sąd Okręgowy ocenę zasadności zarówno wniosku o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych, jak i wniosku o ustanowienie adwokata.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko na postanowienia sądu drugiej instancji wskazane w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. W przepisach tych nie wymieniono postanowień w przedmiocie zwolnienia strony od kosztów sądowych oraz ustanowienia dla niej adwokata lub radcy prawnego.
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zaskarżeniu zażaleniem do Sądu
Najwyższego podlega postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Koszty procesu nie są jednak pojęciem tożsamym z pojęciem kosztów sądowych. Przytoczony przepis rozszerza krąg wyjątków od zasady, że nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego od postanowień sądu drugiej instancji innych, niż kończące postępowanie w sprawie. Musi on zatem, jako uregulowanie szczególne, podlegać ścisłej wykładni. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji rozstrzygające wniosek o zwolnienie do kosztów sądowych, a także wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jest niedopuszczalne.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 i art. 373 k.p.c. odrzucił zażalenie.
jz