Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r. oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 marca 2007 r. i odrzucił wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia. W uzasadnieniu stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż niezłożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku było przez niego niezawinione.
W zażaleniu na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pozwany wniósł o jego zmianę i przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności. Kwestionował przy tym ocenę, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn przez niego zawinionych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem zażalenie nie przysługuje (por. m.in. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 1999 r., I CKN 367/99, OSNC 2000, nr 3, poz. 48). Postanowienie to może zostać poddane kontroli instancyjnej, w tym kontroli Sądu Najwyższego, na wniosek strony zgłoszony w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem (art. 380 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał jednak wyraźnie, iż zażaleniem kwestionuje wyłącznie postanowienie Sądu drugiej instancji w zakresie oddalającym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Zażalenie to, jako niedopuszczalne, podlegało więc odrzuceniu (art. 3941 § 2 i art. 373 w związku z art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).
Wniesienie przez adwokata ustanowionego z urzędu niedopuszczalnego środka zaskarżenia sprzeciwia się przyznania mu od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41).
Z tych tez względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.