Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej „Osiedle Młodych", wskazując iż zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1.771,12 zł i jest niższa od kwoty wskazanej w art. 398 § 1 k.p.c. Zdaniem Sądu Apelacyjnego przedmiotem sprawy było stwierdzenie nieważności uchwały organu spółdzielni co do zmian w jej statucie, lecz kwestionowany zapis dotyczył bezpośrednio praw majątkowych powódki - jako członka spółdzielni w zakresie jej prawa do wynagrodzenia za pełnienie funkcji społecznych w kilku organach statutowych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pozwana. Uchwała dotyczy - zdaniem skarżącej - uprawnienia organu spółdzielni do stanowienia prawa wewnętrznego, a żądanie powódki wynika wprost ze stosunku członkostwa, który umożliwia udział w walnym zgromadzeniu i zapewnia prawo głosowania.
Zarzucając naruszenie przepisu art. 398 § 1 k.p.c., art. 3981 § 1 i art. 3982 § 1 k.p.c., wobec pominięcia powyższego i błędnego przyjęcia, że uchwała dotycząca zmian statutu ma charakter majątkowy, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Powódka J. K. wnosiła o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył:
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Zagadnienie dotyczące majątkowego charakteru spraw o uchylenie, ustalenie nieistnienia oraz o stwierdzenie nieważności uchwały organów spółdzielni było przedmiotem rozbieżności w orzecznictwie sądowym i nauce prawa. Spór ten częściowo został rozstrzygnięty w uchwale (7) Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2011 r., III CZP 126/10, OSNC 2011, nr 11, poz. 117, mającej moc zasady prawnej, w której stwierdzono, że o tym czy wymienione sprawy mają charakter niemajątkowy, zatem czy niezależnie od dochodzonych łącznie z nimi praw 3 majątkowych, przysługuje na podstawie art. 3981 § 1 w zw. z art. 398 k.p.c. skarga kasacyjna decyduje to czy przedmiotem zaskarżonej uchwały są prawa i obowiązki o charakterze niemajątkowym.
Powódka oznaczyła w pozwie wartość przedmiotu sporu jako kwotę 1.771,12 zł i wskazała że taka jest różnica pomiędzy dotychczas pobieranym wynagrodzeniem członka Rady Nadzorczej a członka Przedstawicielstwa Nieruchomości. Pozwana nie oznaczyła w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia, a Sąd nie przeprowadził w tym zakresie postępowania naprawczego.
Przedmiotem zaskarżonej uchwały Walnego Zgromadzenia Członków pozwanej spółdzielni było wprowadzenie zmian w § 126 statutu przez dodanie ustępu 10 ograniczającego prawo członków spółdzielni, pełniących funkcje społeczne w kilku organach statutowych i uprawnionych do wynagrodzenia, do pobierania wynagrodzenia wyłącznie z jednej funkcji, według jego wyboru. W tym stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, że korzystanie z powyższego uprawnienia nie było celem samym w sobie, a zmierzało do ochrony określonych interesów powódki jako członka spółdzielni. W istocie korzystała ona zatem z uprawnienia do zaskarżenia uchwały organu spółdzielni zmierzając do ochrony indywidualnego interesu majątkowego i własnego prawa które, jej zdaniem, uchwała naruszała (por. uzasadnienia uchwał Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2004 r., III CZP 100/03, OSNC 2005, nr 2, poz. 29, z dnia 9 grudnia 2005r., III CZP 111/05, OSNC 006, nr 11, poz. 183).
Zdaniem Sądu Najwyższego bez wątpienia zaskarżona uchwała dotyczyła praw o charakterze majątkowym, a wartość przedmiotu sporu i odpowiednio zaskarżenia wyraża się kwotą wskazaną przez powódkę. Nie można zatem zgodzić się z argumentacją skarżącej, iż uchwała zmieniała uprawnienie organu spółdzielni do stanowienia prawa wewnętrznego i dotyczyła praw oraz obowiązków o charakterze niemajątkowym.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy w braku uzasadnionych podstaw na mocy art. 3941 § 1 i 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie.
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349).
jw