Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 18 października 2006 r. odrzucił wniosek dłużniczki K. S. o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji jako przedwczesny. Odrzucił też skargę kasacyjną błędnie nazwaną kasacją z braku wymagań przewidzianych w art. 3984 § 1 k.p.c. i należnej opłaty.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik dłużniczki zarzucił bezzasadne przyjęcie, że w sprawie powinna być wniesiona skarga kasacyjna, a nie kasacja.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 7674 k.p.c. w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie, a na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje.
Zaskarżone kasacją postanowienie Sądu drugiej instancji zapadło po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 172, poz. 1804), tj. po 5 lutego 2005 r.
Zgodnie z art. 7 tej ustawy postępowania zabezpieczające i egzekucyjne wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się według przepisów dotychczasowych. Zatem do postępowania, w którym wydane zostało zaskarżone postanowienie, jako postępowania wszczętego przed dniem 5 lutego 2005 r., a dotyczącego przybicia i przysądzenia własności miałby zastosowanie uchylony przez tę ustawę art. 7751 § 2 k.p.c. dopuszczający w tych sprawach wniesienie kasacji. Jednakże z dniem 6 lutego 2005 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), a zgodnie z jej art. 3 do wniesienia i rozpoznania kasacji, stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu przez nią nadanym. Nie jest zatem dopuszczalna skarga kasacyjna od postanowienia sądu drugiej instancji 3 oddalającego zażalenie na przysądzenie własności nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym.
Wbrew stanowisku skarżącego prawidłowa wykładnia art. 7 dotyczy tylko czynności postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego, a nie środków zaskarżenia, w tym skargi kasacyjnej, do której mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania cywilnego o skardze kasacyjnej.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że Sąd Okręgowy słusznie odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, co przesądza o bezzasadności zażalenia i skutkowało jego oddaleniem (art. 3941 § 2 i 3 w zw. z art. 39821 k.p.c.). Tylko ubocznie Sąd Najwyższy zauważa, że postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, skoro skarga kasacyjna (błędnie nazwana kasacją) gdyby przysługiwała byłaby wniesiona w terminie.
kg