Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę Z. L., R. A., A. B.-C., M. J.-C., C. D.-M., K. K., K. P., R. M., R. S. i A. D. o 2 wznowienie postępowania. Sąd wskazał, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.
W zażaleniu skarżący zażądali uchylenia tego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że skarga o wznowienie postępowania z powodu nieważności wywołanej brakiem należytej reprezentacji przysługuje tylko stronie, która była nienależycie reprezentowana i przez to ona sama lub jej organ czy przedstawiciel ustawowy nie wiedzieli o toczącym się postępowaniu. Tylko taka strona może znaleźć się w sytuacji, o której mowa w art. 407 k.p.c., bowiem tylko do takiej strony może odnosić się sformułowanie „dowiedziała się o wyroku”. W przeciwnym razie nie byłoby w ogóle możliwe obliczanie terminu przewidzianego w art. 407 § 1 in fine k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2008r., II CZ 67/08, OSNC-ZD 2009/1/26, z dnia 19 listopada 2003 r., V CZ 111/03, niepubl.). Tym samym skargę żalących o wznowienie postępowania z powodu wadliwej reprezentacji strony przeciwnej należało odrzucić jako nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).