Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę pozwanej A. K.-K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 marca 2012 r. w sprawie z powództwa V. P. przeciwko „D. P.” sp. z o.o. w P. i A. K.-K. o zapłatę. Odrzucenie skargi nastąpiło na skutek jej nieopłacenia, z powołaniem się na art. 4246 § 3 k.p.c.
Uzasadnione to zostało nieopłaceniem skargi przez kwalifikowanego pełnomocnika, który ją złożył, a jest to brak nieusuwalny i z tej przyczyny nie zachodziła potrzeba wezwania o uzupełnienie tego braku skargi przed jej odrzuceniem.
W zażaleniu pozwana A. K.- K. zaskarżyła postanowienie w całości i wniosła o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 4246 § 3 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Niewłaściwe opłacenie pisma procesowego nie stanowi braku nieusuwalnego. Mimo więc, że wniesienie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądowego jest wszczęciem nowej sprawy, to ani art. 18 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ani obowiązujące przepisy kodeksu postępowania cywilnego, jak trafnie podnosi skarżąca w zażaleniu, nie dają podstawy do odrzucenia skargi. Według art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 42412 k.p.c. nieopłacenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, dopiero na skutek niewykonania wezwania do uiszczenia opłaty może powodować jej odrzucenie (art. 4246 § 3 k.p.c.).
Mając powyższe na uwadze, należało uwzględnić zażalenie i uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. 3