Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9.05.2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu Apelacyjnego z dnia 12.03.2003 r. wydanym w sprawie I ACa (…). W uzasadnieniu wskazał, iż w okolicznościach sprawy nie zachodzi podstawa wznowienia w postaci nieważności postępowania, bowiem ani udział pełnomocnika pozwanych M. i W. G. w negocjacjach dotyczących umowy dzierżawy i sprzedaży, ani udział pełnomocnika pozwanej Agencji Nieruchomości Rolnych w składzie sądu polubownego, nie wpływa na ocenę prawidłowości reprezentacji stron w procesie i nie rzutuje na ważność postępowania sądowego.
Natomiast uzasadniając skargę o wznowienie z powodu 2 nieważności postępowania z powołaniem się na pozbawienie powoda możliwości działania, Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga ta została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu z art. 407 k.p.c. Odnośnie podstawy wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Apelacyjny podniósł, iż powoływane dowody w postaci opinii kryminalistycznej i postanowienia Prokuratora Rejonowego o umorzeniu śledztwa zaistniały po uprawomocnieniu się wyroku wydanego w postępowaniu, którego wznowienia żąda powód. Inne dowody powołane przez powoda w postaci decyzji SKO w P. z dnia 21.09.2001 r. i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia 25.10.2002 r. oraz umowy z dnia 30.08.1994 r. były powodowi znane i mógł z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wreszcie Sąd Apelacyjny wskazał, że dowód w postaci kserokopii postanowienia sądowego w przedmiocie wpisu do rejestru handlowego nie był przydatny dla określenia przedmiotu działalności podmiotu zarejestrowanego, a jedynie mógł służyć do ustalenia zadeklarowanego zakresu działania tego podmiotu.
Na tę okoliczność sąd orzekający dysponował zaś dowodem w postaci wypisu z rejestru handlowego. Te okoliczności uzasadniały odrzucenie skargi, skoro z jej uzasadnienia wynikało, że wskazana podstawa wznowienia nie zachodzi.
Powód zaskarżył to postanowienie zażaleniem wnosząc o uchylenie postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W zażaleniu powód kwestionuje tylko jedną okoliczność powołaną przez Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Chodzi mianowicie o stwierdzenie, że w świetle art. 403 § 2 k.p.c. nie mogą być podstawą wznowienia okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które zaistniały po uprawomocnieniu się wyroku wydanego w sprawie, w której wniesiono skargę wznowienie postępowania. Za taki fakt Sąd Apelacyjny uznał powołanie się powoda na postanowienie Prokuratora Rejonowego o umorzeniu śledztwa wydane w dniu 28.11.2003 r. Zdaniem powoda wykrycie toczącego się postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Węgrowcu, co nastąpiło w czerwcu 2004 r. jest wystarczającą podstawą do wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.
Odnosząc się do tych twierdzeń należy wskazać, iż zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Wyjaśniając ten przepis Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 21.02.1969 r. III PZP 63/68 (OSNCP 1969, nr 12, poz. 208) stwierdził, że środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.
Odnosząc to do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż jeżeli w/g powoda tym środkiem dowodowym ma być postanowienie o umorzeniu śledztwa, to rację ma Sąd Apelacyjny, iż środek ten powstał po uprawomocnieniu się wyroku. Wyrok wydany w sprawie, w której żąda się wznowienia postępowania uprawomocnił się bowiem 12.03.2003 r., zaś postanowienie o umorzeniu śledztwa zostało wydane 28.11.2003 r. Jeśli zaś okolicznością faktyczną w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. ma być wykrycie toczącego się postępowania karnego przewidzianego przez Prokuraturę Rejonową, to zauważyć należy, iż postępowanie to wszczęto w dniu 22.11.2002 r., a powód był w toku tego postępowania przesłuchiwany w dniu 20.01.2003 r. a więc przed uprawomocnieniem się wyroku (12.03.2003 r.) wiedział o toczącym się postępowaniu przygotowawczym w sprawie sfałszowania przez niego umowy i użycia jej jako dokumentu autentycznego w postępowaniu rejestrowym. Nie jest więc tak, jak utrzymuje powód, iż fakt prowadzenia postępowania karnego został przez niego ujawniony w czerwcu 2004 r.
Reasumując, odrzucenie skargi o wznowieniu postępowania było w okolicznościach sprawy uzasadnione. Zażalenie podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 3941 w związku z art. 39821 i art. 385 k.p.c.