Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powodów G. Ł., W. G. i A. G. W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnik powodów mimo wezwania do uiszczenia opłaty od skargi jej nie uiścił, co uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej w oparciu o art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu powodowie zarzucili naruszenie art. 3986 § 2 i art. 130 § 1 k.p.c. z uwagi na brak wezwania od uiszczenia opłaty powodów W. G. i A. G. Co do pozwanej
G. Ł. podał, iż była ona zwolniona od kosztów opłaty sądowej od skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2008 r. Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie z dnia 28 kwietnia 2008 r. co do G. Ł. Sąd Najwyższy zważył co następuje:
W aktach sprawy znajduje się kopia pisma przesłanego do pełnomocnika, w którym ten został wezwany do uiszczenia opłat od skargi kasacyjnej. Potwierdzeniem przesłania takiego pisma jest potwierdzenie odbioru w którym jako rodzaj pism przesłanych wpisano: ”pismo+orzecz. z dn. 17/03/08 r. + wez. o opl.”. Potwierdzenie to jest opatrzone podpisem odbierającego – „E. F.”. W aktach sprawy brak natomiast samego zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty, jednak nie oznacza to, że nie zostało wydane. Zarządzenie takie może być wydane nawet w formie ustnej, art. 3986 § 2 k.p.c., ani żaden inny, nie wymaga bowiem formy pisemnej, chociaż w praktyce w takiej formie zarządzenia przewodniczącego są wydawane. Pismo sekretariatu sądu, doręczone pełnomocnikowi skarżących, zawiera wyraźną adnotację, że wydane zostało na zarządzenie przewodniczącego.
Rację ma pełnomocnik skarżących, że w razie oddalenia zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych przewodniczący wzywa do uiszczenia opłaty należnej od skargi także wtedy, gdy wniósł ją fachowy pełnomocnik (por. uchwała SN z dnia 28 listopada 2006 r., III CZP 98/06, OSNC 2007, z. 9, poz. 131, postanowienie SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CZ 1/07, niepubl.). Jak jednak z powyższego wynika, wymóg ten został dochowany.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji.