Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 15 listopada 2010 r. odrzucił zażalenie powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 28 lipca 2010 r., uchylające wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 lutego 2010 r. i odrzucające pozew. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny wskazał, że od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu przysługuje – zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. - skarga kasacyjna, a nie zażalenie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie, podnosząc zarzut naruszenia art. 3981 § 1 k.p.c. przez bezzasadne przyjęcie, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lipca 2010 r. jest orzeczeniem wydanym przez sąd drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Postanowienie Sądu Apelacyjnego uchylające wyrok Sądu Okręgowego w K. i odrzucające pozew wydane zostało w następstwie wniesionej przez powoda apelacji. Nie ulega zatem wątpliwości, że postanowienie to jest orzeczeniem sądu drugiej instancji, o którym mowa w art. 3981 § 1 k.p.c. i podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia wymienionego przepisu, oparty na odmiennym – błędnym - założeniu, należy więc uznać za oczywiście chybiony.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że strona nie może przewidzianego prawem środka odwoławczego zastępować innym środkiem odwoławczym. Wniesienie zażalenia zamiast kasacji jest niedopuszczalne.
Takie zażalenie podlega odrzuceniu (zob. postanowienia: z dnia 2 marca 2000 r., III CKN 258/00, niepubl. i z dnia 13 września 2006 r., II PZ 30/06, OSNP 2007, nr 19-20, poz. 279). Do poglądu tego, podzielanego przez skład orzekający, odwołał się Sąd Apelacyjny odrzucając zażalenie powoda.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3981 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.