Uzasadnienie
Sądowi Najwyższemu przedstawione zostało do rozpoznania przez Sąd Apelacyjny zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 6 kwietnia 2009 r., na podstawie którego uzupełnione zostało wcześniejsze – nie zawierające rozstrzygnięcia o kosztach – postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Postanowienie z dnia 6 kwietnia 2009 r., mimo że wydane zostało na posiedzeniu niejawnym, doręczone zostało stronie skarżącej bez uzasadnienia w dniu 17 kwietnia 2009 r. W dniu 22 kwietnia 2009 r. na to postanowienie strona skarżąca wniosła zażalenie, które Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r. odrzucił, 2 uznając je za niedopuszczalne. Postanowienie to Sąd Najwyższy uchylił, przesądzając o dopuszczalności zażalenia na postanowienie z dnia 6 kwietnia 2009 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 357 § 2 k.p.c. postanowienie podlegające zaskarżeniu, wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza się stronom wraz z uzasadnieniem. W świetle uregulowania przyjętego w tym przepisie oraz w art. 394 § 2 w zw. z art.3941 § 3 k.p.c., przyjąć należy, że termin do wniesienia zażalenia na takie postanowienie rozpoczyna się po doręczeniu postanowienia z uzasadnieniem. Zażalenie wniesione przed rozpoczęciem biegu terminu podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne. Sąd Apelacyjny powinien zatem doręczyć stronom odpis postanowienia z dnia 6 kwietnia 2009 r. wraz z uzasadnieniem; dopiero od tak dokonanego doręczenia rozpocznie bieg tygodniowy termin do wniesienia zażalenia.
Z przytoczonych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 373 w zw. z art. 39821 i z art. 3941 § 3 k.p.c.).