Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2011 r. Sąd Rejonowy w M. umorzył postępowanie w sprawie wobec cofnięcia pozwu i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Zażalenie powoda na orzeczenie o kosztach procesu Sąd Okręgowy oddalił i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Powód zaskarżył postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach postępowania zażaleniowego, zażaleniem skierowanym do Sądu Najwyższego.
Sąd Okręgowy zażalenie to postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 r. odrzucił stwierdzając, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie od enumeratywnie wymienionych w art. 3941 k.p.c. postanowień sądu drugiej instancji.
Postanowienie w przedmiocie kosztów procesu wydane na skutek rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji nie podlega zaskarżeniu zażaleniem.
W złożonym zażaleniu powód zarzucał błędne zastosowanie art. 3941 k.p.c. przez uznanie, że na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie kosztów postępowania w drugiej instancji zażalenie nie przysługuje. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i tym samym przyjęcia do rozpoznania wniesionego zażalenia.
Pozwany wnosił o oddalenie zażalenia i zasądzenia od powoda na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W sprawie niniejszej znajduje zastosowanie przepis art. 3941 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 maja 2012 r. tj. do wejścia w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 r. Nr 233, poz. 181). Przepis ten w § 1 pkt 2 przewidywał zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. O tych kosztach, co nie powinno budzić wątpliwości, sąd odwoławczy rozstrzygał po raz pierwszy i chociaż orzekał o nich rozpoznając zażalenie na 3 postanowienie sądu pierwszej instancji, to jednak orzeczenie to nie było poddane postępowaniu zażaleniowemu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2011 r., II CZ 194/10, LEX nr 785879). W takim razie rację ma skarżący, że w tym konkretnym postanowieniu Sąd Okręgowy działał jako sąd pierwszej instancji i strona powinna mieć możliwość wniesienia zażalenia na zasadach określonych w art. 3941 §1 pkt 2 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 3 maja 2012 r.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.