Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda Fundacji E. od wyroku tego Sądu z dnia 5 maja 2008 r., ze względu na brak uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.
Powód w zażaleniu na to postanowienie zarzucił naruszenie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1 lipca 2008 r. orzekł, że art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji (Dz.U. Nr 120, poz. 779).
Niewypełnienie wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi jednak nadal brak skargi kasacyjnej i nie istnieje wprost podstawa prawna do sposobu jego uzupełnienia. Występuje wiec luka, co do dalszego postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej nim dotkniętej. Z jednej strony skarga kasacyjna nie powinna z tego względu trafić do wstępnej fazy badania merytorycznego, a z drugiej nie może być odrzucona a limine z racji zdyskwalifikowania tego rozwiązania przez Trybunał Konstytucyjny. Zwrócił on jednak uwagę, że dostrzega możliwość przywrócenia konstytucyjności, dzięki ukształtowaniu praktyki, w drodze zastosowania odpowiednich środków będących w dyspozycji Sądu Najwyższego.
W związku z tym należy rozważyć zastosowanie analogii legis w odniesieniu do art. 3986 § 1 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2008 r., II CZ 68/08, niepubl. i z dnia 16 lipca 2008, II CZ 37/08, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie jako pozbawione podstawy prawnej.