Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów, ponieważ została ona wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 3955 § 1 k.p.c., a nadto nie została ona opłacona opłatą podstawową o wysokości stałej, przewidzianą w art. 14 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zwolnieniu od kosztów sądowych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.).
W skardze kasacyjnej powodów podnoszono naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. i art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. Skarżący wyrażali ponadto stanowisko, że skoro ustanowienie dla nich pełnomocnika z urzędu miało na celu ewentualne podjęcie przez tegoż pełnomocnika czynności przed Sądem
Najwyższym w postępowaniu kasacyjnym, to otwarty został tym samym termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2005 r. doręczony został powodom w dniu 28 stycznia 2006 r. (k. 157 akt). Postanowieniem z dnia 12 maja 2006 r. ustanowiono dla powodów adwokata z urzędu (k. 195, k. 204 akt).
Pełnomocnik powodów złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2005 r. w dniu 12 czerwca 2006 r., a więc po terminie do wniesienia skargi przewidzianym w art. 3985 § 1 k.p.c. Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez powodów została ostatecznie odrzucona (k. 195 akt). Istotnie adwokat z urzędu został ustanowiony – na wniosek powodów (k. 186) – już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie oznacza to jednak – wbrew twierdzeniu pełnomocnika powodów - spowodowania skutku procesowego w postaci „otwarcia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.” Postanowienie sądu w ustanowieniu dla strony adwokata z urzędu na podstawie art. 117 § 1 k.p.c. nie niweczy procesowych skutków upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przewidzianego w art. 3985 § 1 k.p.c. 3
W orzecznictwie Sądu Najwyższego rozstrzygnięto już kwestię, czy opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 3 k.p.c. jest również opłata podstawowa określona w art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.). Pozytywna odpowiedź w tej materii zawarta została np. ostatnio w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06.
Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że wniesiona przez pełnomocnika powodów skarga kasacyjna podlega opłacie stałej, przewidzianej w art. 14 ust. 2 i 3 ustawy z 28 lipca 2005 r., ponieważ skarga ta wniesiona została po dniu 2 marca 2005 r. (art. 149 ust. 1 ustawy).
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 § 1 k.p.c.).