Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę G. L. o wznowienie postępowania. Sąd wskazał, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.
W zażaleniu skarżąca zażądała uchylenia tego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, iż skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (por. postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2006 r. I CZ 103/06, niepubl., z dnia 27 października 2006 r., I CZ 43/06, niepubl., z dnia 25 października 2006 r., III CZ 65/06, niepubl., z dnia 18 maja 2006 r., IV CZ 36/06, niepubl., z dnia 24 czerwca 2005 r., V CZ 70/05, niepubl., z dnia 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05, niepubl.). Dopuszczalność oceny dowodów przytaczanych w skardze o wznowienie wynika już z art. 403 § 2 k.p.c., który przecież odwołuje się do kryterium możności wpływu środka dowodowego na wynik sprawy. Stąd też Sąd Apelacyjny zasadnie przyjął, wbrew odmiennemu stanowisku żalącej, że skargę o wznowienie należy odrzucić, skoro przywołane środki dowodowe nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).