Uzasadnienie
Pozwani zaskarżyli zażaleniem do Sądu Najwyższego (k. 499) postanowienie Sądu drugiej instancji z dnia 19 kwietnia 2011 r. przyznające biegłemu sądowemu tytułem wynagrodzenia i zwrotu poniesionych wydatków kwotę 2.272,71 zł (k. 464). Domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie do Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne z mocy art. 3941 § 2 k.p.c. i jako takie podlegało odrzuceniu.
Zaskarżone postanowienie w przedmiocie przyznania biegłemu wynagrodzenia nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a ponadto w niniejszej sprawie o zapłatę nie przysługuje skarga kasacyjna ze względu na wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia, które nie przekraczają pułapu kwotowego określonego w art. 3982 § 1 k.p.c.
Wobec zatem niedopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego z mocy art. 3941 § 2 k.p.c. zażalenie pozwanych należało odrzucić, co Sąd Najwyższy uczynił w sentencji postanowienia na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.
Możliwość zbadania postanowienia wydanego w toku postępowania drugoinstancyjnego, które jedynie zdecydowało o ostatecznej wysokości jednego z elementów kosztów tego postępowania występuje w postępowaniu zażaleniowym, mającym za przedmiot kontrolę jego kosztów, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, ale tylko wówczas gdy strona żaląca o to wnioskowała na podstawie art. 380 k.p.c. (por. postanowienia SN z dnia 14 stycznia 2011 r., II CZ 79/10, niepubl.).