Uzasadnienie
Wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 30 stycznia 2013 r. M. P. został uznany za winnego usiłowania kradzieży artykułów spożywczych wartości 367,63 zł to jest czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. i za to skazany na karę roku pozbawienia wolności. Od dnia 9 listopada 2013 r. - art. 119 § 1 k.w. (w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2013 r. poz. 1247) stanowi, iż wykroczeniem jest kradzież mienia wartości nie przekraczającej 1/4 minimalnego wynagrodzenia (w 2013 r. 1 600zł) czyli poniżej kwoty 400 zł, zatem M. P. popełnił wykroczenie. Stosownie do treści art. 110 § 1 k.p.s.w. kasację w sprawie o wykroczenie mogą wnosić tylko podmioty szczególne.
Podsumowując, kasację wniesioną przez obrońcę M. P. w sprawie o wykroczenie należało pozostawić bez rozpoznania jako wniesioną przez stronę nieuprawnioną.
Na zasadzie słuszności Sąd Najwyższy zwolnił obwinionego z obowiązku zapłaty kosztów sądowych, nakazując zwrot opłaty kasacyjnej, gdyż do pozostawienia kasacji bez rozpoznania doszło na skutek zmiany ustawy, a zatem w chwili wniesienia kasacji była ona prawnie dopuszczalna.