Uzasadnienie
Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014 r. o tożsamej sygnaturze nie uwzględniono osobistego wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. M. P. ponowił swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, motywując go tym razem przede wszystkim złym stanem zdrowia, który uniemożliwia mu odbycie kary pozbawienia wolności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Drugi wniosek skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku należało uznać za bezzasadny. Sąd Najwyższy w obecnym składzie w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014 r. Nowa okoliczność wskazana przez skazanego, a więc jego stan zdrowia, stanowić może w zasadzie podstawę do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności lub przerwy w jej wykonaniu w oparciu o przepisy Kodeksu karnego wykonawczego, a nie do zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.
Mając na względzie powyższą argumentację, brak było w sprawie podstaw do uwzględnienia wniosku i dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.