Uzasadnienie
Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie jest zasadny. Nie ulega wątpliwości, że samo wniesienie kasacji nie wzrusza prawomocności będącego jej przedmiotem orzeczenia i nie podważa wyrażonej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasady, w myśl której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, a postępowanie wykonawcze powinno być wszczęte niezwłocznie.
Stąd wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku – w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. – może nastąpić tylko wtedy, gdy ranga i charakter podniesionych w niej zarzutów wskazuje na ich oczywistą trafność, a przez to i skuteczność. Jednakże kontrola akt sprawy przeprowadzona na potrzeby niniejszego postępowania nie wykazała, by istniało realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionej kasacji. Wstępna bowiem ocena zarzutów kasacyjnych nie wskazuje, aby były one oczywiście zasadne.
Natomiast podnoszone w uzasadnieniu wniosku okoliczności, że zachowanie skazanego na wolności nie budzi zastrzeżeń, a także iż podnosi swoje kwalifikacje zawodowe i zapewnia utrzymanie rodzinie, nie świadczą w wyjątkowej sytuacji, w której wykonanie kary spowodowałoby niepowetowane, negatywne skutki dla skazanego.
Wobec tego uznać należało, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku i w konsekwencji do wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.
Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.