Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Wyrok Sądu Najwyższegoz 30 października 2013 r., sygn. akt II KK 272/13

Metryka

Wydany
30 października 2013 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Józef Dołhy sprawozdawca
SSN Jerzy Grubba
SSN Dariusz Świecki
Marta Brylińska protokolant
Sprawa
w sprawie C. A. K. skazanego z art. 222 § 1 k.k.
Rozpoznanie
w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk w dniu 30 października 2013 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora na korzyść skazanego
Od orzeczenia
od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 marca 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 26 października 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu w W. 2

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy, wyrokiem z dnia 26 października 2012 r., uznał C. A. K. za winnego popełnienia występku z art. 222 § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł; na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet tej kary zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 16 czerwca 2012 r. do dnia 18 czerwca 2012 r., przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, podnosząc zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy prawa materialnego – art. 26 § 1 k.k. oraz obrazy prawa procesowego – 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.

Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 13 marca 2013 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

Prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł od tego wyroku kasację na korzyść skazanego. Skarżący zarzucił rażącą obrazę prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, polegającą na tym, iż wyrok Sądu Odwoławczego nie został podpisany przez jednego z sędziów orzekających w sprawie, pomimo jego udziału w orzekaniu – co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą przewidzianą w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.

Analiza oryginału wyroku Sądu Okręgowego (k. 123 akt) wskazuje, że wyrok został podpisany jedynie przez dwóch sędziów składu orzekającego. Nie budzi zatem wątpliwości, że wyrok ten dotknięty jest nieusuwalną wadą stanowiącą bezwzględny powód odwoławczy, o którym mowa w art. 439 § 1 pkt 6 in fine k.p.k., gdyż orzeczenie to – wydane w składzie trzyosobowym – nie zostało podpisane przez jedną z osób biorących udział w jego wydaniu.

Stwierdzenie powyższego uchybienia obliguje Sąd Najwyższy do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu w W. 3

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.