Uzasadnienie
Wniosek obrońcy skazanego na uwzględnienie nie zasługiwał.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek o wstrzymanie orzeczenia powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.
Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera.
Nie można bowiem za taki argument uznać wskazania, że skazany za 13 dni 2 nabędzie uprawnienia do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Trudno też za argument za uwzględnieniem wniosku uznać twierdzenie obrony, że w czasie odbywania kary pozbawienia wolności skazany utraci możliwość zarobkowania w swoim zawodzie. Taka konsekwencja bowiem nierozerwalnie wiąże się z wykonywaniem kary tego rodzaju w każdym przypadku.
Stwierdzić zatem wypada, że sam fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania kary. Nie można bowiem zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.
Przywołane zaś we wniosku okoliczności związane z chorobą skazanego mogą być podniesione we wniosku o odroczenie odbycia kary.
Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.