Uzasadnienie
Z. U. i Z. U. zostali obwinieni o to, że w okresie od stycznia 2010 r. do 25 stycznia 2011 r. w K. na ul. P. 46 poprzez dzwonienie dzwonkiem do drzwi 2 mieszkania nr 68 w godzinach nocnych, zapychanie skrzynki na listy, zaśmiecanie balkonu złośliwie niepokoili Z. B., tj. o wykroczenie z art. 107 k.w.
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2011r., Sąd Rejonowy:
- 1. Obwinionych Z. U. i Z. U. uznał za winnych popełnienia zarzucanego im wykroczenia i za to na podstawie art. 107 k.w. wymierzył im karę nagany;
- 2. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście złotych, dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem poniesionych kosztów obrony z urzędu udzielonej obwinionym;
- 3. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżyciela posiłkowego Z. B. kwotę 900 zł (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego wykonywanego przez adw. A. D. Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 7 grudnia 2011r.
Kasację od tego wyroku - na niekorzyść obwinionych - wniósł Prokurator Generalny.
Orzeczeniu temu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu art. 118 § 1 i § 3 k.p.w. w zw. z art. 119 k.p.w w zw. z art. 627 k.p.k., polegające na zasądzeniu w pkt. 3 od Skarbu Państwa na rzecz oskarżyciela posiłkowego Z. B. kwoty 900 złotych kosztów zastępstwa adwokackiego w sprawie, w której Z.U. i Z. U. uznano za winnych popełnienia wykroczenia z art. 107 k.w., podczas gdy zwrot kosztów z tego tytułu winien zostać zasądzony od obwinionych.
Stawiając powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpatrzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i jako taka zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 624 § 1 k.p.k, który to przepis z mocy art.119 k.p.w stosuje się odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, Sąd może zwolnić stronę jedynie od kosztów sądowych, które stanowią tylko jeden ze składników kosztów procesu (por. art. 616 § 1 k.p.k.). W przypadku skazania obwinionego, brak jest zatem podstaw prawnych do obciążenia Skarbu Państwa 3 wydatkami oskarżyciela posiłkowego, gdyż należności te winien ponieść właśnie skazany (art. 627 k.p.k w zw. z art.119 k.p.w.).
Powyższe stanowisko nie powinno budzić żadnych wątpliwości tak w świetle literalnego brzmienia cytowanych przepisów, jak i poglądów orzecznictwa oraz doktryny (por. Sławomir Steinborn, Komentarz aktualizowany do art. 624 Kodeksu postępowania karnego, LEX /el. 2012, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 30 listopada 2010r. sygn., II AKz 457/10, KZS 2010/12/49, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 września 2009r. sygn., II AKz 646/09, LEX nr 553825).
Z tego względu, z uwagi na rażącą obrazę wskazywanych w kasacji przepisów, która miała istotny wpływ na treść wyroku poprzez pozbawione podstaw prawnych obciążenie Skarbu Państwa wydatkami poniesionymi przez oskarżyciela posiłkowego, zaskarżony wyrok w stosownej części należało uchylić z mocy art. 537 § 1 i § 2 k.p.k w zw. z art.119 k.p.w. i sprawę w tej części przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
O wydatkach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł w myśl art. 638 k.p.k w zw. z art. 119 k.p.w.