Uzasadnienie
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 17 grudnia 2009r. wnioskodawca został uznany winnym popełnienia czynu zakwalifikowanego z art. 197§3 k.k. w zw.
z art. 161§2 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. i za to wymierzono mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010r. utrzymał w mocy powyższe orzeczenie.
Wnioskodawca oparł swój wniosek o wznowienie postępowania w sprawie na przesłance z art. 540§1 pkt 2 a k.p.k. wskazując, że w sprawie ujawniły się nowe dowody, które nie były znane sądom rozpoznającym sprawę.
Dowodami tymi miałyby być:
- zeznania A. G. na okoliczność, że skazany w dniach 24-27 kwietnia 2008r.
przebywał w domu, gdzie pracował przy wycince drzew oraz ociepleniu domu,
- zeznania M. S. na okoliczność, że świadek ten w dniu zdarzenia był w mieszkaniu Z. W. i nie było tam skazanego,
- świadków […] – świadków słuchanych już w sprawie IV K …/12 na okoliczność, że w mieszkaniu Z. W. widzieli oni M. S. Podnosząc powyższe, obrońca skazanego wniósł o:
- wznowienie postępowania,
- uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego i utrzymanego nim w mocy wyroku
Sądu Okręgowego,
- przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w
Ł. Prokurator Prokuratury Generalnej w odpowiedzi na pismo obrony wniósł o oddalenie wniosku o wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wniosek o wznowienie postępowania sporządzony przez obrońcę M. G. nie zasługuje na uwzględnienie.
Żadna z podniesionych we wniosku okoliczności nie jest przekonująca lub też zgłoszenie jej na obecnym etapie postępowania wznowieniowego jest przedwczesne.
Nie sposób przyjąć, że nowym dowodem mającym wartość dla rozstrzygnięcia sprawy, mogą być zeznania świadka A. G., w kontekście 3 okoliczności, co do których miałby być przesłuchany, skoro taka wersja zdarzenia, nigdy nie była wskazywana przez samego skazanego, który nigdy nie wyjaśniał, aby w dniu zaistnienia przypisanego mu przestępstwa miał pracować przy wycince lasu i remoncie domu. Nie sposób jednocześnie przyjąć, aby skazany mógł nie pamiętać tak istotnych i łatwych do zapamiętania okoliczności. Z pewnością nie miał też powodu, aby takie informacje ukrywać i nie podawać ich w toku postępowania przygotowawczego oraz sądowego.
Co więcej, przypomnieć wypada, że jak ustalono w toku procesu, co najmniej część wskazywanego obecnie we wniosku czasu, skazany spędził pracując w piekarni (k. 301 i 648).
Nic do sprawy nie są w stanie wnieść też zeznania świadka M. S. skoro wskazuje on, że przebywał w mieszkaniu Z. W. w innych godzinach (jak wynika z wniosku – w godzinach wieczornych) niż przyjęty w stanie faktycznym ustalonym w niniejszej sprawie czas popełnienia przestępstwa (godziny nocne).
Co do pozostałych świadków, to zeznali oni co prawda, że bywali w mieszkaniu Z.W., lecz miało to miejsce przed dniem 25 kwietnia 2008r. Skoro zatem według wnioskodawcy świadkowie ci złożyli w toku procesu nieprawdziwe zeznania, to zgodnie z dyspozycją art. 541§1 k.p.k. powinno to być stwierdzone prawomocnym wyrokiem skazującym. Dopiero wydanie takiego orzeczenia pozwoli na podniesienie tej okoliczności w postępowaniu wznowieniowym. W tej zatem części wniosek jest przedwczesny.
Mając na względzie omówione wyżej okoliczności brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku.
Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.