Postanowienie SN z 15 stycznia 2013 r., II KO 69/12

Wydany

15 stycznia 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie A. Z. oskarżonego z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk i art. 11 § 2kk

Skład

SSN Józef Szewczyk sprawozdawca
SSN Małgorzata Gierszon
SSN Dariusz Świecki

Rozpoznanie

w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 stycznia 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 listopada 2012 r., o rozważenie możliwości przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2012 r., Sąd Rejonowy w W. wystąpił do

Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy do rozpoznania

Sądowi Rejonowemu w T. z uwagi na wyjątkowo trudną sytuację majątkową oskarżonego, który zaprzestał leczenia z uwagi na brak pieniędzy „więc tym bardziej nie dysponuje środkami finansowymi, pozwalającymi na udział w procesie toczącym się przed sądem warszawskim” (k. 193).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, iż przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Wyjątkowy charakter omawianego przepisu nakazuje jego stosowanie w rygorystyczny sposób. Zbyt szerokie stosowanie tego przepisu mogłoby bowiem osłabić poczucie zaufania do niezawisłości sądu i jego zdolności do obiektywnego orzekania.

Wielokrotnie w doktrynie i orzecznictwie wskazywano, iż przepis art. 37 k.p.k.

nie może być traktowany jako sposób rozwiązywania problemów natury organizacyjnej, utrudniających przeprowadzenie rozprawy. Zatem trudności materialne oskarżonego nie mogą być podstawą przekazania sprawy innemu sądowi niż właściwy do jej rozpoznania.

W toku poprzedniego rozpoznania sprawy oskarżony A. Z. stawiał się do

Sądu Rejonowego w W. Oskarżony korzysta z pomocy Opieki Społecznej.

Aktualny stan zdrowia A. Z. umożliwia mu stawienie się do sądu i branie udziału w rozprawie.

W razie konieczności Sąd wnioskujący ma możliwość stosowania przepisów dotyczących środków przymusu zabezpieczających prawidłowy tok postępowania karnego.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku.