Uzasadnienie
L. T. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 sierpnia 2010 r. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 16 listopada 2010 r., utrzymał wyrok skazujący w mocy.
W dniu 1 marca 2013 r. do Sądu Rejonowego wpłynęło pismo L. T. potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania.
W dniu 29 marca 2013 r. wezwano L. T. do uzupełnienia w terminie 7 dni formalnego braku tego wniosku. Wezwanie to dotyczyło uzupełnienia przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata oraz uiszczenia opłaty. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku doręczono skazanemu w dniu 8 kwietnia 2013 r..
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego wobec nieuzupełnienia braku w postaci sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie przez adwokata.
W zażaleniu skazany podniósł, szereg okoliczności związanych z biegiem postępowania w jego sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo jako równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie.
Skazany mógł zatem po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku sam ustanowić obrońcę w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku lub domagać się ustanowienia obrońcy z urzędu. Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. Okoliczności faktyczne i dowodowe przedstawiane w zażaleniu przez skazanego nie mogą z kolei być rozpoznawane wobec faktu, że wniosku o wznowienie nie sporządził i nie podpisał adwokat. Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie skazany może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.