Uzasadnienie
W zażaleniu skarżący nie kwestionował powodów odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, a jedynie podnosił, że Sąd Rejonowy skazał go „za zbrodnię z art. 294 k.k.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. W postępowaniu wznowieniowym obowiązuje tzw. przymus adwokacki, co oznacza, że wniosek nie pochodzący od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez adwokata (art. 545 § 2 k.p.k.). Skazany tego wymogu w zakreślonym terminie ani dotychczas nie wypełnił.
Nie ujawniły się też okoliczności, które uzasadniałyby wznowienie postępowania z urzędu, co zdaje się sugerować wywód zażalenia, w szczególności przesłanka art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. Sąd Rejonowy nie skazał M. R. za zbrodnię.
Sąd ten był właściwy do rozpoznania sprawy o czyn z art. 285 § 1 k.k. w zw. z art. 294 k.k. (zob. art. 25 § 1 pkt 2 a contrario k.p.k.). Sąd I instancji zresztą w miejsce takiego zarzucanego czynu uznał oskarżonego za winnego czynu wypełniającego jedynie znamiona czynu z art. 285 § 1 k.k. Zaś Sąd Okręgowy dokonał tylko modyfikacji jego opisu, która nie miała żadnego wpływu na kwalifikację prawną.
Oskarżony otrzymał odpisy obu wyroków, więc ich treść już z tego względu jest mu znana.
Nie wystąpiły zatem podstawy do podejmowania innych albo dalszych czynności procesowych i dlatego postawiono, jak na wstępie.