Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r., odmówił skazanemu P. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 kwietnia 2011 r.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany P. M., który nie precyzując zarzutu odwoławczego zwrócił się „o rozważenie możliwości przywrócenia terminu i uzyskania wyroku z uzasadnieniem” (k. 500).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 126 k.p.k. warunkiem uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu zawitego jest wykazanie, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, a więc takich, których strona nie mogła usunąć, aby dokonać wymaganej przez prawo czynności we właściwym czasie (por. postanowienie SN z 24 marca 1997 r., OSPP 11/97, poz. 4). Wyżej 2 przedstawionych okoliczności P. M. nie podał we wniosku o przywrócenie terminu zawitego oraz w zażaleniu na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zawitego.
Skazany wspomniał, że nie brał udziału w rozprawie odwoławczej, w związku z czym uważa, iż powinien być pisemnie powiadomiony o treści wyroku oraz sposobie i terminie zaskarżenia orzeczenia.
P. M. został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej i nie wnosił o jej odroczenie.
Nieobecność strony przy ogłaszaniu orzeczenia i pouczenia o sposobie zaskarżenia orzeczenia, należycie poinformowanej o terminie tej czynności nie stanowi okoliczności od niej niezależnej w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k.
Na rozprawie apelacyjnej skazany był reprezentowany przez obrońcę z urzędu, który nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem. P. M. został pozbawiony wolności od dnia 1 lipca 2011 r., czyli przed rozprawą odwoławczą oraz w dniu 21 kwietnia 2011 r. przebywał na wolności.
Stosownie do treści art. 422 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. Sąd ma obowiązek doręczyć z urzędu odpis wyroku wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia jedynie skazanemu pozbawionemu wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku.
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.