Postanowienie SN z 14 maja 2008 r., II PK 20/08

Wydany

14 maja 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A. M. przeciwko Uniwersytetowi […] o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 maja 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 września 2007 r., odrzuca skargę kasacyjną

Skład

SSN Romualda Spyt

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Pozwany Uniwersytet wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego

• Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 września 2007 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w W. z dnia 6 marca 2007 r. Wyrokiem tym Sąd Rejonowy przywrócił powódkę A. M. do pracy u pozwanego na poprzednich warunkach i zasądził do niego na jej rzecz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w kwocie 2.731,56 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W myśl art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać: (1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, (2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, (3) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz (4) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy konstrukcyjne tego nadzwyczajnego, wysoce sformalizowanego środka zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje jego odrzuceniem a limine.

Wnoszący skargę kasacyjną ma obowiązek w sposób konkretny i wyraźny przedstawić okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie. Nie sposób nakładać na

Sąd Najwyższy obowiązku "odnajdywania" w treści skargi okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Sąd Najwyższy jest jedynie uprawniony (i obowiązany) do dokonania oceny, czy argumenty przedstawione przez skarżącego mają taką wagę, że przemawiają za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie którejkolwiek z przesłanek wskazanych w przepisie art. 3989 § 1 k.p.c.

W niniejszej skardze nie został zawarty wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania.

Wniosek ten, stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c., winien wskazywać, że zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1-4 tego przepisu.

Brak w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie skargi kasacyjnej (por. postanowienie SN z 14 lipca 2005 r. III CZ 61/05 OSNC 2006/4/75;

postanowienie SN z dnia 29 listopada 2005 r. II CSK 102/05 LEX nr 188535; postanowienie SN z dnia 7 czerwca 2005 r. V CSK 3/05 LEX 18041).

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną.