Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 października 2008 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powódki E. W. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 marca 2008 r., w której skarżąca powoływała się między innymi na nieważność postępowania określoną w art. 379 pkt 4 k.p.c. w związku z okolicznością, że orzekał w sprawie sędzia wadliwe delegowany.
W skardze o wznowienie postępowania powódka powołała się na podstawę określoną w art. 403 § 2 k.p.c., wskazując, że do zmiany składu sądu w toku postępowania apelacyjnego doszło z rażącym naruszeniem art. 45 § 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), co doprowadziło do nieważności postępowania z mocy art.379 pkt 4 2 k.p.c. i spowodowało w konsekwencji pozbawienie skarżącej możności obrony jej praw powodujące po raz drugi nieważność postępowania - z art. 379 pkt 5 k.p.c.
Obliguje to Sąd Najwyższy do rozpoznania sprawy w granicach art. 412 § 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., wznowienia postępowania w procesie można żądać tylko w przypadku jego zakończenia prawomocnym wyrokiem. Przepis § 2 tego artykułu dopuszcza co prawda możliwość wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem niemerytorycznym, ale wyłącznie w razie zaistnienia przesłanki określonej w art. 4011 k.p.c., a więc wtedy, gdy postanowienie to było wydane na podstawie aktu normatywnego, który został uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą. Na taką podstawę wznowienia postępowania skarżąca się nie powołuje.
W rezultacie wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania - z innych przyczyn niż wskazana w art. 4011 k.p.c. - jest niedopuszczalne, co powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania z mocy art. 410 § 1 k.p.c.