Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu wyro- kiem z dnia 12 listopada 1997 r., w sprawie Waldemara K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o rentę inwalidzką, zmienił wyrok Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 5 marca 1997 r. i poprzedzającą go decyzję organu rentowego z dnia 1 sierpnia 1996 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy prawo do renty inwalidzkiej III grupy z ogólnego stanu zdrowia poczynając od dnia 1 kwietnia 1996 r. Sąd Apelacyjny przy- jął za datę powstania inwalidztwa wnioskodawcy dzień 30 czerwca 1994 r. i ustalił, że posiada on łącznie z okresem pobierania zasiłku dla bezrobotnych do 29 lutego 1992 r. okres zatrudnienia w wymiarze 5 lat 1 miesiąca i 4 dni. Spełnia zatem warunki wskazane w art. 32 i 33 ustawy o z.e.p.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w W. wniósł kasację od powyższe- go wyroku, zarzucając naruszenie art. 32 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) przez przyznanie wnioskodawcy prawa do renty inwalidzkiej pomimo, iż inwalidztwo III grupy z ogólnego stanu zdrowia powstało po upływie 18 miesięcy od ustania po- bierania zasiłku dla bezrobotnych. Pełnomocnik ZUS wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja jest zasadna. Stosownie do art. 32 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) renta inwalidzka przysługuje, jeżeli inwalidztwo powstało w czasie zatrudnie- nia lub w okresie równorzędnym z okresem zatrudnienia albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. W postępowaniu dowodowym Sąd drugiej ins- tancji uzyskał opinię biegłych lekarzy sądowych, z której wynikało, iż inwalidztwo wnioskodawcy powstało w pierwszym półroczu 1994 r. Sąd przyjął, że datą powsta- nia inwalidztwa jest dzień 30 czerwca 1994 r. i ustalił, że w dziesięcioleciu poprze- dzającym powstanie inwalidztwa wnioskodawca udowodnił wymagany okres zatrud- nienia - 5 lat 1 miesiąc i 4 dni. Jednakże wnioskodawca pobierał zasiłek dla bezro- botnych do 29 lutego 1992 r., a następnie dopiero od 1 stycznia 1995 r. do 2 paź- dziernika 1995 r. Okres osiemnastu miesięcy liczony od dnia 29 lutego 1992 r. upły- nął 29 sierpnia 1993 r., a zatem przed powstaniem inwalidztwa, brak było więc pods- taw do przyznania wnioskodawcy prawa do renty inwalidzkiej.
Renta inwalidzka z ogólnego stanu zdrowia nie przysługuje, jeżeli inwalidztwo powstało po upływie 18 miesięcy od ustania pobierania zasiłku dla bezrobotnych, który stanowi okres równo- rzędny z okresem zatrudnienia.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39315
KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.