Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postano- wieniem z dnia 9 października 1996 r. na posiedzeniu niejawnym oddalił zażalenie
Antoniego B. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Krakowie z dnia 19 sierpnia 1996 r.
Postanowieniem tym Sąd Wojewódzki odrzucił wniosek Antoniego B. o spo- rządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r., ponieważ wniosek został złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 328 § 1 KPC.
Sąd Apelacyjny oddalając zażalenie wnioskodawcy podkreślił, że był on obecny na ogłoszeniu wyroku w dniu 13 czerwca 1996 r. i - co jest w sprawie niesporne - został prawidłowo pouczony o przysługujących mu środkach odwoławczych i terminach do ich wniesienia.
Ponieważ wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem wpłynął do Sądu Wojewódzkiego 11 lipca 1996 r. - Sąd zgodnie z przepisem art. 328 § 1 KPC wniosek ten odrzucił.
Sąd Apelacyjny uznał postępowanie Sądu Wojewódzkiego za zgodne z przy- toczonym przepisem. Podkreślił też, że ewentualny problem, czy pismo z 23 czerwca 1996 r. można potraktować jako wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, nie ma dla rozstrzygnięcia zażalenia znaczenia, albowiem i ono wpłynęło do Sądu
Wojewódzkiego po upływie 7 dniowego terminu o jakim mowa w art. 328 § 1 KPC.
W kasacji pełnomocnik wnioskodawcy domagał się uchylenia postanowień
Sądów obu instancji i nadania biegu pismu wnioskodawcy z dnia 24 czerwca 1996 r. jako rewizji (w kasacji błędnie podano "apelacji") od wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r.
W kasacji, o której rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym wniósł pełnomocnik w trybie art. 393 8 § 3 KPC, podniesiony został zarzut naruszenia art. 238 § 1 (zdanie ostatnie) KPC w zw. z art. 466 KPC, mającego istotny wpływ na treść orzeczenia.
W uzasadnieniu podano, że intencja wnioskodawcy co do poddania kontroli instancyjnej wyroku Sądu I instancji była oczywista, a Sąd powinien, biorąc pod uwagę treść przepisu art. 5 KPC, intencję tę zrozumieć i nadać pismu z dnia 24 czerwca 1996
- bieg, tak jakby była to apelacja.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje
Stan faktyczny sprawy jest bezsporny.
Niezależnie jednak od tego, że złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 13 czerwca 1996 r. i doręczenie go wnioskodawcy, nawet przy założeniu, że pismo z dnia 24 czerwca 1996 r. było już takim wnioskiem, nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 328 § 1 KPC, do rozważenia pozostaje kwestia podstawowa dopuszczalności kasacji od prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd I instancji przed dniem 1 lipca 1996 r.
Kasacja, wprowadzona z mocą od dnia 1 lipca 1996 r., na podstawie ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń
Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układo- wym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189), ma zas- tosowanie do orzeczenia sądu drugiej instancji oddalającego po dniu wejścia jej w życie rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy (art. 11 ust. 3 ustawy).
Przepisy art. 11 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. nie mają w sprawie zastosowania, gdyż pierwszy dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie sądu I instancji zostało w
II instancji uchylone po dniu wejścia w życie ustawy (ust. 4), a drugi wniesienia rewizji nadzwyczajnej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 5).
W rozpatrywanej sprawie wyrok Sądu I instancji został wydany 13 czerwca 1996 r., a więc kasacja od tego wyroku nie jest dopuszczalna. Toczące się po tej dacie postępowanie dotyczyło jedynie spóźnienia wniosku o uzasadnienie wyroku i do- ręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem stronie, a więc było związane ze "zło- żeniem i rozpoznaniem rewizji". Dlatego też do sprawy ma zastosowanie przepis art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego....
Tym samym od postanowienia oddalającego zażalenie na odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego przed 1 lipca 1996 r. kasacja nie przysługuje.
Podobnie, wbrew temu co podaje kasacja, od wyroku Sądu I instancji, wydanego przed 1 lipca 1996 r., nie przysługiwałaby apelacja lecz rewizja (art. 11 ust. 2 omawianej ustawy z dnia 1 lipca 1996 r.). Skarga kasacyjna jest więc niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny na mocy art. 393 5
KPC, a ponieważ Sąd ten kasacji nie odrzucił, uczynił to Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 8 § 1 KPC.
========================================