Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 lipca 2000 r. [...] oddalił apelację Jana O. od wyroku Sądu Okręgowego- Sądu Pracy I Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Gdyni z dnia 14 grudnia 1999 r. [...] wydanego w sprawie, w której przedmiotem sporu była wysokość jego renty in- walidzkiej.
Wyrok Sądu Apelacyjnego został zaskarżony kasacją.
Rozpoznając sprawę Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:
Wprowadzając ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowa- nia cywilnego... (Dz.U. Nr 43, poz. 189), w miejsce przepisów o rewizji nadzwyczaj- nej, instytucję kasacji, uprawniającą stronę do zaskarżenia do Sądu Najwyższego orzeczeń sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, ustawodawca nie określił kasacji jako zwykłego środka odwoławczego, a Sądu Najwyższego, jako sądu powszechnego, zwykłej, trzeciej instancji. Kasacja jest szczególnym środkiem zaskarżenia o ograniczonym zakresie przedmiotowym, podmiotowym i czasowym, co oznacza, że nie w każdej sprawie - jest dopuszczalna.
Zaskarżony wyrok został wydany po dniu 1 lipca 2000 r., a więc zgodnie z art. 5 ust. 2 w związku z art. 6 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego... (Dz.U. Nr 48, poz. 554) w rozpatrywanej sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w ich brzmieniu nadanym tą ustawą. Prze- pis art. 3921
KPC zawierający przedmiotowe wyłączenia kasacji wymienia te sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których kasacja przysługuje (niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia). Stosownie do niego kasacja przysługuje w spra- wach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Tak więc, w sprawach, w których przedmiotem sporu jest wysokość emerytury lub renty, a także wysokość podstawy tych świadczeń, w każdym ich aspekcie - kasacja jest niedopuszczalna, jeśli wartość stanowiącą różni- cę pomiędzy pobieranym a dochodzonym świadczeniem - ustalona stosownie do art. 22 KPC - nie sięga dziesięciu tysięcy złotych. Porównanie wysokości ustalonej przez organ rentowy podstawy wymiaru renty pobieranej przez wnioskodawcę z wy- sokością podstawy żądanej przez niego, wyklucza możliwość zwiększenia renty o kwotę co najmniej 833 zł miesięcznie, dlatego Sąd Najwyższy uznał za niecelowe zwrócenie akt Sądowi Apelacyjnemu dla sprawdzenia wartości przedmiotu zaskar- żenia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanych przepisów oraz art. 3937 § 2 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.