Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowieniem z dnia 14 listopada 1996 r. odrzucił kasację, wniesioną przez radcę prawnego Tadeusza M. w imieniu Mieczysławy M. w sprawie o wysokość jej emerytury. Rewizja wnioskodawczyni od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Spo- łecznych w Łodzi z dnia 20 czerwca 1996 r. [...] została oddalona wyrokiem Sądu Ape- lacyjnego w Łodzi z dnia 18 września 1996 r. [...]
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny uznał, że wnoszący kasację mąż wnioskodawczyni, wykonujący zawód radcy prawnego, nie jest w rozumieniu art. 393 2
KPC osobą uprawnioną do wniesienia kasacji.
W zażaleniu do Sądu Najwyższego mąż wnioskodawczyni wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie kasacji.
Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy rozważył co następuje
Sąd Najwyższy nie podziela poglądu wnoszącego zażalenie, że przepisy art. 87 § 1 w związku z art. 393 2
KPC uprawniają każdego radcę prawnego do wniesienia kasacji, również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a powołanie się Sądu Apelacyjnego na przepis art. 465 § 1 KPC jest pozbawione podstaw i błędne.
Sąd Apelacyjny w Łodzi słusznie wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że znowelizowany przepis art. 465 § 1 KPC stanowiący, że w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych kasację "może wnieść jedynie adwokat, a także radca prawny związku zawodowego lub organizacji zrzeszającej emerytów i rencistów" jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisu art. 393 2 §1 KPC, co w konsekwencji oznacza, że wnoszący zażalenie radca prawny, który jako mąż wnioskodawczyni mógł być jej pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami obu instancji, nie jest jednakże uprawniony do wniesienia kasacji.
Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 27 sierpnia 1996 r., I PKN 6/96 (OSNAPiUS 1996 nr 24 poz. 478) oraz z dnia 10 października 1996 r., II UKN 8/96, II UKN 10/96, II UKN 11/96 oraz w szeregu późniejszych stwierdził, że w imieniu pracow- nika lub ubezpieczonego kasację może wnieść radca prawny działający jako przeds- tawiciel związku zawodowego lub organizacji zrzeszającej emerytów lub rencistów.
Stanowisko to wynika z wykładni przepisu art. 465 § 1 KPC. Ponadto, skład siedmiu sędziów Sądu Najwyższego w dniu 10 stycznia 1997 r., III CZP 116/96 podjął uchwałę, że: "Przepis art. 87 § 1 KPC nie stanowi samodzielnej podstawy określenia zakresu, w jakim radca prawny może być pełnomocnikiem osoby fizycznej." Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela zarówno przytoczone wyżej poglądy jak ich uzasadnienia i na podstawie art. 393 19 i 385 w związku z art. 397 § 1 i 2 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.