Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpie- czeń Społecznych w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną Zakładu Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziału w B. od wyroku tego Sądu z dnia 23 lipca 2008 r. Sąd odwoław- czy podniósł w szczególności, że na etapie postępowania apelacyjnego, a następnie kasacyjnego, spór w niniejszej sprawie dotyczył wyłącznie daty, od której Kazimierz K. powinien otrzymywać emeryturę, a nie samego prawa do tego świadczenia, albo- wiem zostało ono przyznane ubezpieczonemu wyrokiem Sądu pierwszej instancji z dnia 14 sierpnia 2007 r., który w tym zakresie nie był kwestionowany przez apelujący organ rentowy. Dopuszczalność skargi kasacyjnej zależała zatem od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.), a że skarżący, pomimo wezwania
Sądu, wartości tej nie wskazał, twierdząc iż sprawa dotyczy przyznania emerytury, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. 2
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w B. wniósł zażalenie na to posta- nowienie, domagając się jego uchylenia. Według żalącego się niniejszą sprawę nale- ży zakwalifikować do spraw o przyznanie emerytury, w których stosownie do treści art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, albowiem postępowanie sądowe toczyło się na skutek odwołania Kazi- mierza K. od decyzji odmawiającej prawa do tego świadczenia. Przedmiotem sporu było zatem prawo do emerytury, czego nie może zmienić zakres zaskarżenia apela- cyjnego odnoszący się wyłącznie do daty, od której prawo do tego świadczenia przy- sługuje ubezpieczonemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w spra- wach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość przed- miotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże skarga kasacyj- na przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przy- znanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpiecze- nia społecznego. Z przepisu tego wyraźnie wynika, że dopuszczalność skargi kasa- cyjnej niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia uwarunkowana jest przed- miotem sporu w sprawie, a nie przedmiotem zaskarżenia. Przy ocenie przedmiotu sporu w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. decydujący jest przedmiot postępowania sądowego, określony zakresem od- wołania od decyzji organu rentowego do sądu. Nie budzi wątpliwości, że w niniejszej sprawie odwołanie dotyczyło decyzji odmawiającej prawa do emerytury i w tym za- kresie spór został przeniesiony na drogę postępowania sądowego.
Jeżeli zaś spór sądowy, od jego początku wynikającego z odwołania złożonego do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, dotyczył prawa do emerytury, to tak określony przedmiot sporu nie mógł ulec żadnym zmianom po zakończeniu postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Przedmiot zaskarżenia nie jest pojęciem tożsamym z przedmio- tem sporu, a zatem zaskarżenie wyroku Sądu pierwszej instancji tylko w części doty- czącej daty, od której emerytura winna być ubezpieczonemu przyznana, pozostaje bez wpływu na konieczność stwierdzenia, iż niniejsza sprawa dotyczy przyznania emerytury, wobec czego skarga kasacyjna jest w niej dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39816 k.p.c. postanowił jak w sentencji.