Uzasadnienie
Pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 maja 2011 r. w przedmiocie odrzucenia na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej.
Organ rentowy domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości powołując w zażaleniu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 3981 § 1 k.p.c. w związku z art. 47714a k.p.c. poprzez ich błędne zastosowanie i niezasadne przyjęcie, że wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 29.09.2010 r., nie jest orzeczeniem 2 kończącym postępowanie w sprawie, podczas gdy prawidłowe zastosowanie powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż wyroki Sądu drugiej instancji zapadłe na podstawie art. 47714a k.p.c. wyjątkowo mogą stanowić orzeczenia kończące postępowanie w sprawie, od których przysługuje skarga kasacyjna.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Stosownie do art. 3891 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być wniesiona od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Sformułowanie „wyrok kończący postępowanie w sprawie” wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku drugiej instancji sądowej uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania. Dotyczy to także wyroku wydanego na podstawie art. 47714a k.p.c., którym sąd drugiej instancji, uchylając wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).