Postanowienie SN z 11 września 1997 r., II UZ 68/97

Wydany

11 września 1997 r.

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 wrześ- nia 1997 r.

Sprawa

sprawy z wniosku Henryka Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz- nych-Oddziałowi w C. o rentę inwalidzką

Skład

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Roman

Od orzeczenia

na skutek zażalenia wnioskodawcy na pos- tanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 maja 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie w pkt 1 i przekazać w tym zakresie sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach do ponownego rozpoznania.

Sentencja

r.

II UZ 68/97

W sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że data doręczenia orzeczenia stro- nie skarżącej, wyprzedza datę wysłania tego orzeczenia przez sąd, przed pod- jęciem postanowienia o odrzuceniu kasacji jako spóźnionej (art. 3934

KPC), sąd drugiej instancji obowiązany jest przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu ustalenia rzeczywistego terminu odbioru orzeczenia przez stronę wno- szącą kasację.

Kuczyński, Zbigniew Myszka.

Sąd Najwyższy,

Uzasadnienie

Adwokat Maksymilian M.D. złożył w imieniu Henryka Z. zażalenie na postano- wienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 10 maja 1997 r. odrzucające kasację od wyroku tego Sądu z dnia 30 stycznia 1997 r. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wnioskodawcy Henryka Z. podał, że wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 30 stycznia 1997 r. został wysłany wnioskodawcy za pośrednictwem poczty w dniu 30 kwietnia 1997 r. Dlatego też odrzucenie kasacji, która wpłynęła do Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Częstochowie w dniu 8 maja 1997 r., jako spóźnionej, nie znajduje uzasadnienia.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach oddalający apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Często- chowie wydany został w dniu 30 stycznia 1997 r. W dniu 5 lutego tego roku wniosko- dawca zwrócił się o nadesłanie mu tego wyroku wraz z uzasadnieniem celem złoże- nia kasacji. W aktach sprawy znajduje się dowód wysłania wnioskodawcy wyroku wraz z uzasadnieniem z datą 30 kwietnia 1997 r. Potwierdzenie odbioru pisma wpły- nęło do Sądu Apelacyjnego w dniu 7 maja 1997 r. Równocześnie na tym samym pi- śmie, przed podpisem osoby je odbierającej, podana jest data "5 04 1997 r.". Na od- wrocie pisma wraz z podpisem doręczyciela figuruje jako data doręczenia pisma "5 05 1997 r.". Sąd Apelacyjny przyjął, że kasacja, sporządzona osobiście przez wnios- kodawcę w dniu 7 maja 1997 r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego 9 maja 1997 r.), wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata z urzędu pod- lega odrzuceniu jako złożona po terminie. W dniu 10 maja 1997 r. wpłynęło do Sądu

Apelacyjnego pismo procesowe adwokata Maksymiliana M.D., który zgłosił się jako pełnomocnik w sprawie, załączając pełnomocnictwo wnioskodawcy. Wniosek o usta- nowienie adwokata z urzędu, który w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia został załatwiony odmownie, stał się bezprzedmiotowy wobec ustanowienia przez wniosko- dawcę pełnomocnika z wyboru. Natomiast aktualny pozostaje punkt 1 tego postano- wienia, którym odrzucono kasację jako spóźnioną. Przyczyną takiej decyzji Sądu

Apelacyjnego jest prawdopodobnie omyłkowe przyjęcie przez ten Sąd, iż wniosko- dawca otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 5 kwietnia 1997 r., a tym samym kasacja złożona osobiście w dniu 8 maja 1997 r. w Sądzie Wojewódzkim w

Częstochowie, niezależnie od tego, że została sporządzona przez samego wniosko- dawcę, jest spóźniona w stosunku do terminu określonego przez art. 3934

KPC. Sąd

Apelacyjny powinien był jednak wziąć pod uwagę nie tylko datę, którą prawdopodob- nie omyłkowo, jeśli chodzi o miesiąc "04" zamiast "05" podał sam wnioskodawca na potwierdzeniu odbioru odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, lecz zbadać, w jaki sposób wnioskodawca mógł pokwitować odbiór wyroku z uzasadnieniem w dniu 5 kwietnia 1997 r., skoro wyrok ten został przez Sąd wysłany w dniu 30 kwietnia 1997 r., a doręczyciel potwierdził, że pismo doręczył w dniu 5 maja 1997 r. Data wpływu pisma potwierdzającego odbiór wyroku z uzasadnieniem 7 maja 1997 r. też wskazuje na to, że wnioskodawca podając na pokwitowaniu datę "5.04.1997 r." popełnił oczy- 3 wistą omyłkę wpisując miesiąc "04" zamiast "05". W tych okolicznościach zażalenie okazało się uzasadnione. Obowiązkiem Sądu przed podjęciem decyzji o odrzuceniu kasacji, jako spóźnionej, było sprawdzenie, w jakiej dacie rzeczywiście wniosko- dawca otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, tym bardziej że na samym ory- ginale wyroku jest odręczna notatka o wysłaniu odpisu wyroku w dniu 30 kwietnia 1997 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia kasacji. Wobec tego rodzaju dowodów zawartych w aktach sądowych uznanie, że wnioskodawca wyrok ten otrzymał 25 dni wcześniej niż został mu on wysłany powinno było wzbudzić wąt- pliwość Sądu. Bez znaczenia w tych okolicznościach było sporządzenie kasacji oso- biście, skoro równocześnie wnioskodawca zwrócił się o wyznaczenie adwokata z urzędu, a następnie na wiele dni przed upływem terminu określonego w art. 3934

KPC sam ustanowił pełnomocnika.

Kierując się powyższymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

========================================