Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2001 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie odrzucił kasację wnioskodawcy od wyroku tego Sądu z dnia 22 marca 2001 r. uznając ją za niedopuszczalną, po pierwsze, ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (4.200,27 zł) niższą niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3921 § 1 KPC), po drugie, wobec osobistego wniesienia kasacji bez zachowania obowiązkowego zastępstwa przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (art. 3932
KPC).
Od postanowienia powyższego wnioskodawca wniósł zażalenie domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Odnośnie pierwszej z podstaw odrzucenia kasacji podniesiono w zażaleniu, że
Sąd Apelacyjny powinien uwzględnić to, że istotą sprawy nie jest „samo świadczenie lecz ustalenie odpowiedzialności powoda jako osoby trzeciej za zobowiązania z ty- tułu składek na ubezpieczenie społeczne spółki prawa handlowego - osoby prawnej”.
Co do drugiej z podstaw zaskarżonego postanowienia podniesiono w zażaleniu, że wnoszący kasację - wbrew ustaleniu Sądu Apelacyjnego - jest radcą prawnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Stosownie do art. 3921 § 1 zdanie pierwsze KPC kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, a w sprawach gospodarczych - niższa niż dwadzieścia tysięcy złotych. Skoro przedmiotem powołanego przepisu są sprawy o prawa mająt- kowe, to nie może odnieść skutku argumentacja zażalenia, jakoby rozpatrywana sprawa miała w swej podstawie przesłanki odpowiedzialności wspólników osoby prawnej za zaległe składki na ubezpieczenie społeczne za zatrudnionych przez tę spółkę pracowników. W szczególności bez prawnego znaczenia pozostaje przypisy- wana w zażaleniu kwalifikacja sprawy jako nie będącej sprawą o świadczenie, gdy nie budzi wątpliwości i nie jest w zażaleniu podważone, to decydujące ustalenie za- skarżonego postanowienia, że jest to „sprawa o prawa majątkowe”. Ta bowiem kate- goria spraw obejmuje nie tylko sprawy o świadczenie, ale także inne sprawy o prawa majątkowe, w tym także o ustalenie. Nie zachodzi przy tym sytuacja wyjątków okre- ślonych w zdaniu drugim art. 3921 § 1 KPC dla spraw z zakresu ubezpieczeń spo- łecznych, w których kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskar- żenia w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Rozpatrywana sprawa nie należy do takiej kategorii spraw, co nie może budzić wątpliwości, tym bardziej, że w zażaleniu nie ma odmiennego twierdzenia. Jeżeli ponadto uwzględni się to, że wartość przedmiotu zaskarżenia - stosownie do jej określenia przez samą zainteresowaną stronę - jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, to prawidłowość zastosowania w zaskarżonym postanowieniu przepisów art. 3921 § 1 i art. 3935
KPC nie nasuwa żadnych zastrze- żeń. W tej sytuacji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o odrzuceniu kasacji niedo- puszczalnej na podstawie art. 3921 § 1 KPC pozostaje to, że - jak twierdzi skarżący - nie zachodziła jeszcze inna przyczyna niedopuszczalności kasacji.
Z powyższych przyczyn, stosownie do art. 39319 i art. 385 KPC zażalenie na- leżało oddalić, gdyż było ono bezzasadne.
========================================