Uzasadnienie
Skarżąca „H.” Spółka z o.o. wniosła o wznowienie postępowanie w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 1997 r., III RN 84/97, ze względu na to, że skarżąca została pozbawiona możności działania i obrony swoich praw oraz o uchylenie lub stwierdzenie nieważności tego wyroku i oddalenie rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości. W uzasadnieniu skargi o wznowienie pos- tępowanie podniosła, że Sąd Najwyższy zaskarżonym wyrokiem uchylił zaskarżony rewizją nadzwyczajną wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę „H.” Sp. Z o.o. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji wymiarowej celnej w wyniku wznowienia postępowania. Skarżąca 2 zarzuciła, że Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę w nieobecności strony oraz ustano- wionego w sprawie pełnomocnika, którzy nie zostali powiadomieni o terminie posie- dzenia w tej sprawie, mimo że pełnomocnictwo zostało doręczone Sądowi Najwyż- szemu w dniu 21 listopada 1997 r. W ocenie wnoszącego skargę o wznowienie pos- tępowania pełnomocnictwo udzielone adwokatowi reprezentującemu stronę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie rozciągało się na postępowanie przed Są- dem Najwyższym w niniejszej sprawie. Pozbawienie strony postępowania możności obrony swoich praw stanowi, w ocenie skarżącej, naruszenie zasady równości stron i prawa strony do rzetelnej i sprawiedliwej procedury.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Zgodnie z przepi- sem art. 401 pkt 2 KPC można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważ- ności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należy- cie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawio- na możności działania. Skarżący opiera skargę o wznowienie postępowania na tej podstawie, że strona i jej jedyny pełnomocnik nie zostali powiadomieni o terminie rozprawy przed Sądem Najwyższym zakończonej wyrokiem z dnia 3 grudnia 1997 r.
III RN 79/97, (w skardze błędnie podano datę 7 grudnia 1997 r.), wskutek czego strona została pozbawiona możności działania i obrony swoich praw. Z akt sprawy wynika, że o terminie rozprawy został powiadomiony prawidłowo pełnomocnik strony adwokat Edmund S., którego zakres pełnomocnictwa nie był ograniczony, wbrew twierdzeniu skarżącej, do postępowania przed sądem administracyjnym [...]. Z treści udzielonego mu pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnictwo to rozciągało się także na postępowanie przed Sądem Najwyższym. W aktach sprawy brak jest ponadto dowodu, że pełnomocnictwo dla adwokata E. S. zostało wypowiedziane ze skutkiem prawnym dla Sądu Najwyższego stosownie do przepisu art. 94 § 1 KPC.
Skarżąca nie wykazała, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Elż- biecie B. zostało dołączone przez pełnomocnika do akt sprawy o sygnaturze III RN 79/97 jak tego wymaga przepis art. 89 § 1 KPC. Za spełnienie określonego w tym przepisie wymagania nie można uznać złożenia pełnomocnictwa na rozprawach przed Sądem Najwyższym w dniu 21 listopada 1997 r. w innych sprawach skarżące- go zawisłych w Sądzie Najwyższym.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.