Postanowienie Sądu Najwyższegoz 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 27/01

Metryka

Wydany

12 października 2001 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Skład

SSN Andrzej Wróbel sprawozdawca
SSN Jerzy Kwaśniewski
SSN Andrzej Wasilewski

Sprawa

w sprawie z wniosku C. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o emeryturę

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 października 2001 r. wniosku o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2001 r., sygn. akt II UKN 591/00 o d d a l a wniosek. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2001 r. II UKN 591/00 odrzucił kasację wnioskodawcy C. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 maja 2000 r. Sąd Najwyższy uznał, że pełnomocnik ubezpieczonego kasację od tego wyroku złożył w Sądzie Apelacyjnym w dniu 7 sierpnia 2000 r., a więc z przekroczeniem miesięcznego terminu biegnącego od dnia 4 lipca 2000 r., tj. od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem stronie, na rzecz której został ustanowiony. Pełnomocnik wnioskodawcy złożył w Sądzie Najwyższym wniosek o sprostowanie powyższego postanowienia „poprzez przyjęcie, że kasacja została wniesiona w terminie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik stwierdził, że poczynione przez Sąd Najwyższy ustalenia są błędne, albowiem kasacja została 2 wniesiona w dniu 4 sierpnia 2000 r., na dowód czego przedstawił kserokopię potwierdzenia nadania nr […] z dnia 4 sierpnia 2000 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 350 § 1 Kpc sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że prostowanie niedokładności, błędów i omyłek wskazanych w powyższym przepisie może nastąpić również na wniosek strony, a zatem również na wniosek pełnomocnika wnioskodawcy złożony w niniejszej sprawie. Pełnomocnik domaga się sprostowania błędu popełnionego w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2001 r., nie zaś jego sentencji. W związku z tym należy stwierdzić, że zgodnie z trafnym stanowiskiem Sądu Najwyższego przedstawionym w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 1982 r. I PZ 7/82 (OSNC 1982 nr 10 poz. 155) sprostowaniu mogą ulegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione również w uzasadnieniu wyroku. Dlatego też wniosek w tym przedmiocie wymaga merytorycznego rozpoznania, a w razie jego bezzasadności podlega oddaleniu. Wniosek o sprostowanie powyższego postanowienia Sądu Najwyższego podlega jednak oddaleniu. W przypadku bowiem, gdyby Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia istotnie popełnił błąd polegający na ustaleniu błędnej daty wniesienia kasacji przez pełnomocnika wnioskodawcy, to niedopuszczalne byłoby sprostowanie tego błędu w ten sposób, że pełnomocnik ubezpieczonego kasację złożył w Sądzie Apelacyjnym w dniu 4 sierpnia 2000 r., zamiast w dniu 7 sierpnia 2000 r., ponieważ prowadziłoby to do sprzeczności sentencji tego postanowienia z jego uzasadnieniem. Gdyby kasacja została wniesiona w dniu 4 sierpnia 2000 r., jak twierdzi wnoszący o sprostowanie, wówczas kasacja nie podlegałaby odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Z kolei zaś sprostowanie, o którym mowa w art. 350 § 1 Kpc w żadnym przypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia, a zatem w tym wypadku do zmiany rozstrzygnięcia o odrzuceniu kasacji. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.