Postanowienie SN z 26 marca 1999 r., III AO 5/99

Wydany

26 marca 1999 r.

Rozpoznanie

w dniu 26 marca 1999 r. na posiedzeniu nie- jawnym

Sprawa

sprawy z powództwa Elżbiety K. przeciwko [...] Bankowi Kredytowemu S.A. Oddziałowi w Ł. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 1997 r. - sygn. akt I PKN 377/97 p o s t a n o w i ł: o d r z u c i ć skargę.

Skład

Przewodniczący: SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

Sentencja

r.

III AO 5/99

Samo sformułowanie w skardze o wznowienie postępowania zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podsta- wie, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczone zarzuty okazały się bez- zasadne (art. 411 KPC).

Sąd Najwyższy,

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Łodzi wyrokiem z dnia 31 października 1996 r. [...] oddalił żądanie powódki - Elżbiety K. o przywrócenie do pracy w związku z roz- wiązaniem przez pracodawcę – [...] i Bank Kredytowy S.A. - Oddział w Ł. stosunku pracy za wypowiedzeniem. Apelacja powódki od tego wyroku została oddalona przez

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z dnia 23 kwietnia 1997 r. [...]. Następnie Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 19 listopada 1997 r. (I PKN 377/97) oddalił także kasację powódki od powyższego wyroku Sądu Woje- wódzkiego. Z kolei, na skutek skargi powódki o wznowienie postępowania, Sąd Naj- wyższy postanowieniem z dnia 9 grudnia 1998 r. (I PKN 377/97) odrzucił skargę. W 2 uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Najwyższy stwierdził w szczególności, że podniesiony przez powódkę w skardze zarzut nieważności postępowania z powodu rzekomego nie zawiadomienia skarżącej o terminie rozprawy kasacyjnej (art. 401 pkt 2 KPC) jest bezzasadny, bowiem skarżąca była reprezentowana w postępowaniu kasacyjnym przez pełnomocnika z wyboru - adwokata Sławomira N. z Zespołu Ad- wokackiego [...] w Ł., który w dniu 30 października 1997 r. został prawidłowo zawia- domiony (art. 133 § 3 KPC). Bezzasadne okazało się również powoływanie się przez powódkę na „późniejsze wykrycie” przez nią takich „okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu” (art. 403 § 2 KPC), bo- wiem - jak to ustalił Sąd Najwyższy - powódka wskazuje na materiał dowodowy znany jej już w czasie toczącego się postępowania, a nawet powoływany w czasie jego trwania. Chodziło w szczególności o materiały dowodowe, w tym zeznania sa- mej powódki w toku postępowania w sprawie karnej zakończonej wyrokiem Sądu

Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 2 lipca 1996 r. [...], a więc zanim Sąd Rejonowy-Sąd

Pracy w Łodzi wydał w dniu 31 października 1996 r. wyrok oddalający powództwo w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 9 lutego 1999 r. powódka powtórnie wystąpiła ze skargą o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie zarzucając ponownie, że została pozbawiona możliwości obrony swoich praw na rozprawie kasacyjnej przed Sądem Najwyższym w dniu 19 listopada 1997 r. oraz podniosła, że w postę- powaniu ze skargi o wznowienie postępowania na rozprawie w dniu 9 grudnia 1998 r.

Sąd Najwyższy nie rozpoznał jej sprawy z kasacji. W dalszych zarzutach skargi o wznowienie postępowania oraz w obszernym ich uzasadnieniu powódka podejmuje polemikę z dokonanymi przez orzekające w niniejszej sprawie Sądy ustaleniami oraz stwierdza w konkluzji, że wyrok Sądu Najwyższego został uzyskany za pomocą przestępstwa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzecze- niem sądu jest dopuszczalne jedynie wyjątkowo (art. 399 KPC) i tylko w wypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa jest w art. 401 - art. 404 KPC. Jednocześ- nie w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd prawny, że samo sformułowanie w skardze o wznowienie postępowania zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo 3 określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że w konkretnej sprawie skarga rzeczywiście opiera się na takiej podstawie i że pos- tępowanie może zostać wznowione, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczo- ne zarzuty okazały się bezzasadne (art. 411 KPC).

W rozpoznawanej skardze o wznowienie postępowania z dnia 9 lutego 1999 r. powódka powtórzyła ponownie zarzuty podniesione już wcześniej w dotyczącej tego samego postępowania swej pierwszej skardze o wznowienie postępowania z dnia 26 października 1998 r. W wyniku ich rozpoznania na rozprawie, Sąd Najwyższy pos- tanowieniem z dnie 9 grudnia 1998 r. odrzucił jednak skargę powódki o wznowienie postępowania, wykazując w uzasadnieniu całkowitą bezzasadność podniesionych zarzutów. I w tym zakresie brak jest jakichkolwiek podstaw dla przyjęcia, że powtórne podniesienie przez skarżącą tych samych zarzutów podważa zasadność wcześniej- szych ustaleń Sądu. Natomiast zgłoszony obecnie dodatkowo zarzut, że wyrok został wydany za pomocą przestępstwa (art. 403 § 1 pkt 2 KPC), nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania, bowiem z powodu przestępstwa można żądać wznowienia postępowania zasadniczo jedynie wówczas, gdy czyn taki został uprzed- nio ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 404 KPC).

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 410 § 1 KPC orzekł jak w sentencji.

========================================