Uzasadnienie
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, jeszcze nie publ.).
Z uzasadnienia skargi expressis verbis wynika, że wiązana z zaskarżonym orzeczeniem szkoda jeszcze nie powstała, lecz jest dopiero przewidywana w przyszłości, skoro „komornik dokona ostatecznego podziału kwot”, a wierzyciel „uzyska” (czas przyszły) kosztem skarżącej Gminy nienależne – jej zdaniem – świadczenie.
Z tej przyczyny, nie rozważając innych poważnych wątpliwości dotyczących dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie, należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).