Uzasadnienie
Wniesiona przez M.D. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 stycznia 2009 r. pozbawiona jest dwóch spośród niezbędnych elementów tej skargi, wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.
Skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia mu szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia na str. 6 skargi, że wyrządzona szkoda ma postać kwoty dochodzonej pozwem i zasądzonych kosztów postępowania.
Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. polega na wskazaniu jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także przedstawieniu dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o zaistnieniu szkody w następstwie oddalenia powództwa nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., lV CNP 7/05).
Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia na str. 2 skargi, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania wobec braku podstaw, o jakich mowa w art. 4011 i art. 403 k.p.c.
Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., l CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji, dowodzącej w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.