Uzasadnienie
Powód Nieruchomości „T.(...)” spółka jawna z siedzibą w K., w sprawie przeciwko D. D. o zapłatę kwoty 7484,70 zł z odsetkami ustawowymi, wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 kwietnia 2009 r., II Ca (…), oddalającego powództwo. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 stycznia 2009 r., VI C-upr (…), uwzględniający powództwo w części obejmującej kwotę 3742,35 zł z ustawowymi odsetkami. Jako podstawy skargi wskazał naruszenie art. 6 k.c. i art. 248 § 1 k.p.c., wnosząc o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego wyroku Sądu Okręgowego i o jego zmianę „poprzez utrzymanie w mocy wyroku I instancji”, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd
Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Skarżący nie wskazał w skardze przepisu prawa, z którym wyrok Sądu Okręgowego jest niezgodny, jak też nie przedstawił wywodu wskazującego na uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody wskutek wydania tego wyroku.
Ponadto wadliwie sformułował wniosek skargi, zgodnie bowiem z art. 42411 k.p.c. Sąd
Najwyższy nie jest uprawniony do uchylenia orzeczenia zaskarżonego skargą, chyba że w chwili orzekania sprawa ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwu sądów polskich albo w sprawie droga sądowa była niedopuszczalna.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.