Uzasadnienie
Wyrokiem zaocznym z dnia 29 września 2011 r. Sąd Rejonowy w K. nakazał pozwanej M. W.-W., aby opuściła i opróżniła ze swoich rzeczy lokal mieszkalny numer 1 położony przy ul. K. 56 w K. i wydała go Gminie Miejskiej K. Ustalił, że pozwanej nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego i zasądził od niej na rzecz powodowej Gminy zwrot kosztów procesu.
Wyrok Sądu Rejonowego pozwana M. W.-W. zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. W myśl § 2 wymienionego przepisu skarga jest dopuszczalna także od wyroku sądu pierwszej instancji, ale pod warunkiem wykazania kwalifikowanych - szczegółowo wymienionych w tym paragrafie – przesłanek, tj. naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Skarżąca tych przesłanek nie wskazała, jak też pominęła fakt, że zgodnie z art. 344 k.p.c. od wyroku zaocznego przysługiwał jej sprzeciw, którego wniosła, a więc nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych w celu wzruszenia niekorzystnego dla niej przeczenia orzeczenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
jw