Uzasadnienie
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji powinna zawierać, jako elementy kreatywne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, co oznacza konieczność wskazania przez skarżącego rodzaju i wysokości poniesionej szkody oraz powołania dowodów lub innych środków uwiarygodniających jej powstanie w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia (porównaj między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r. III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16) oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie jest możliwe.
Skarga powoda nie zawiera w ogóle elementu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., zaś uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody przez wydanie zaskarżonego wyroku nie spełnia wskazanych wyżej wymagań art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., bowiem nie 2 określa wysokości ani rodzaju szkody, jak również nie wskazuje okoliczności uwiarygodniających jej powstanie w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.