r.
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
R. S. wnioskodawczyni w sprawie o podział majątku wspólnego zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z 2 czerwca 2005 r. oddalającym apelację wnioskodawczyni, wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia. Jako podstawę wskazała naruszenie art. art. 23 i 31 § 1 k.r.o.
w związku z art. 215 § 2 prawa spółdzielczego przez błędną wykładnię powodującą niezaliczenie do majątku wspólnego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego [nr (...) w domu położonym przy ul. K. w K.] oraz prawa do garażu nabytych przez uczestnika postępowania D. S. w czasie trwania małżeństwa.
Skarżąca domagała się stwierdzenia, że postanowienie jest niezgodne z wymienionymi przepisami prawa.
Uzasadniając zaskarżone postanowienie, Sąd Okręgowy odmiennie niż Sąd
Rejonowy uzasadnił ocenę, że prawo do lokalu mieszkalnego i do garażu nie stanowi dorobku. Orzeczenie wydane w pierwszej instancji opierało się na ustaleniu, że prawa to zostały nabyte za pieniądze uzyskane przez uczestnika tytułem pożyczki i darowizny od jego matki H. S. Przydzielenie uczestnikowi postępowania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz prawa do garażu nastąpiło 17 grudnia 1997 r., a wydanie wyroku orzekającego rozwód między stronami w dniu 24 lutego 1998 r. Sąd Okręgowy „przyjął i podzielił” ustalenia faktyczne dokonane przez sąd pierwszej instancji, w tym ustalenia dotyczące pochodzenia środków, zwrócił jednak uwagę na treść art. 215 § 4 pr. spółdz. określającego status wkładu budowlanego, jako wspólny niezależnie od pochodzenia środków, z których został zgromadzony. Sąd odwoławczy upatrywał podstawę oceny dotyczącej charakteru prawa do lokalu w przesłance wynikającej z art. 215 § 2 pr. spółdz., to jest w przeznaczeniu przydzielonego prawa. Sąd ten odrzucił możliwość uznania, iż przydział został dokonany dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny uznając, że „z pewnością” nie była to realizacja oczekiwania na mieszkanie przez małżonków i przydział nie spełniał celu określonego w art. 215 § 2 pr. spółdz. Uzasadniając swe wnioski Sąd Okręgowy przytoczył okoliczności faktyczne związane z ujawnionym, kilka miesięcy przed przydziałem, rozkładem pożycia małżonków i opuszczeniem przez uczestnika na początku lipca 1997 r. wspólnie zajmowanego dotychczas mieszkania oraz wniesieniem we wrześniu 1997 r. powództwa o rozwód przez wnioskodawczynię, a także brakiem wiedzy R. S. o uzyskaniu lokalu mieszkalnego w wyniku przydziału prawa spółdzielczego.
Wykonując obowiązek przytoczenia podstaw skargi i wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżonego orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.) R. S. wskazała, że postanowienie Sądu Okręgowego jest niezgodne z art. 23 i 31 § 1 kro oraz z art. 215 § 2 prawa spółdzielczego obowiązującego do dnia 15 stycznia 2003 r. i domagała się stwierdzenia tej niezgodności.
Rozpoznając skargę w granicach podstaw (art. 42410 k.p.c.) Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Prawa do lokalu mieszkalnego i do garażu zostały nabyte przez uczestnika postępowania D. S. w dniu 17 grudnia 1997 r. w okresie trwania związku małżeńskiego.
Wskazane przez skarżącą przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązujące w chwili nabycia stanowiły, co następuje:
Okoliczności faktyczne ustalone przez Sąd Rejonowy i akceptowane przez Sąd
Okręgowy wyłączają możliwość uznania, że przydział spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu przy ul. K. w K. został dokonany dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny, a nie na rzecz D. S., ponieważ w tym czasie małżonkowie nie mieszkali już razem, co potwierdzili obydwoje w sprawie o rozwód. Ponadto Sąd
Okręgowy akceptował ustalenia dotyczące pochodzenia środków na nabycie prawa spółdzielczego, przyjmując, że były to darowizna i pożyczki od matki uczestnika postępowania.
Skarżąca przeciwstawia tym ustaleniom argument o odpowiedzialności R. i D. S. za zwrot pieniędzy pożyczonych uczestnikowi przez jego matkę w okresie istnienia wspólnego pożycia. Zarzut ten jest chybiony, ponieważ podziałowi podlega masa majątkowa stanowiąca dorobek a nie długi małżonków. Zagadnienie odpowiedzialności za długi zaciągnięte przez jednego z małżonków w okresie objętym wspólnością majątkową może być rozstrzygane w odrębnym postępowaniu, na żądanie wierzyciela niebędącego uczestnikiem postępowania o podział. Ponieważ skarżąca twierdzi, że darowane lub pożyczone uczestnikowi pieniądze stanowiły składnik majątku wspólnego, po czym zostały przez uczestnika zużyte na nabycie praw do lokali, to możliwe byłoby rozliczenie nakładów z majątku wspólnego na majątek odrębny D. S. (art. 45 kro).
Skarżąca nie zarzuca zaskarżonemu orzeczeniu istotnego naruszenia przepisów 4 dotyczących takiego rozliczenia, natomiast w skardze powtarza argumenty wcześniej podnoszone o konieczności zaliczenia do dorobku praw spółdzielczych do lokalu nabytych przez D. S., ze względu na treść art. 215 § 2 pr. spółdz. rozważanego przez
Sąd Okręgowy i niezastosowanego ze względu na omówiony wyżej brak przesłanki rodzinnego celu przydziału. Na marginesie zauważyć wypada, że w razie przydziału dokonanego wskutek oczekiwania na zaspokojenie potrzeb rodziny art. 215 § 2 pr.
spółdz. regulował tylko przymusowy status lokali mieszkalnych.
Uznając, że brak podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z prawem Sąd Najwyższy oddalił ją zgodnie z art. 42411 § 1 k.p.c.
Źródło: SAOS (System Analizy Orzeczeń Sądowych) ↗, pobrane 26.09.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.